4.
Η ομιλία για τον στρατηγό Σίχα
57.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο.
Τότε ο στρατηγός Σίχα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο στρατηγός Σίχα είπε στον Ευλογημένο:
«Είναι δυνατόν, σεβάσμιε κύριε, να διακηρυχθεί ένα ορατό εδώ και τώρα αποτέλεσμα της δωρεάς;»
«Τότε λοιπόν, Σίχα, θα σε ρωτήσω κάτι σχετικά με αυτό. Όπως σου αρέσει, έτσι να απαντήσεις. Τι νομίζεις, Σίχα, εδώ δύο άνθρωποι - ένας άνθρωπος άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ένας άνθρωπος με πίστη, κύριος της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά. Τι νομίζεις, Σίχα, ποιον άραγε οι Άξιοι θα συμπονούσαν πρώτα συμπονώντας - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;»
«Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, γιατί οι Άξιοι θα τον συμπονούσαν πρώτα συμπονώντας! Αλλά εκείνον, σεβάσμιε κύριε, τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, αυτόν ακριβώς οι Άξιοι θα συμπονούσαν πρώτα συμπονώντας».
«Τι νομίζεις, Σίχα, ποιον άραγε οι Άξιοι θα πλησίαζαν πρώτα πλησιάζοντας - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, γιατί οι Άξιοι θα τον πλησίαζαν πρώτα πλησιάζοντας! Αλλά εκείνον, σεβάσμιε κύριε, τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, αυτόν ακριβώς οι Άξιοι θα πλησίαζαν πρώτα πλησιάζοντας».
«Τι νομίζεις, Σίχα, από ποιον άραγε οι Άξιοι θα δέχονταν πρώτα δεχόμενοι - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, γιατί από αυτόν οι Άξιοι θα δέχονταν πρώτα δεχόμενοι! Αλλά από εκείνον, σεβάσμιε κύριε, τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, από αυτόν ακριβώς οι Άξιοι θα δέχονταν πρώτα δεχόμενοι».
«Τι νομίζεις, Σίχα, σε ποιον άραγε οι Άξιοι θα δίδασκαν τη Διδασκαλία πρώτα διδάσκοντας - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, γιατί σε αυτόν οι Άξιοι θα δίδασκαν τη Διδασκαλία πρώτα διδάσκοντας! Αλλά σε εκείνον, σεβάσμιε κύριε, τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, σε αυτόν ακριβώς οι Άξιοι θα δίδασκαν τη Διδασκαλία πρώτα διδάσκοντας».
«Τι νομίζεις, Σίχα, για ποιον άραγε θα διαδιδόταν καλή φήμη - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, γιατί για αυτόν θα διαδιδόταν καλή φήμη! Αλλά για εκείνον, σεβάσμιε κύριε, τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, για αυτόν ακριβώς θα διαδιδόταν καλή φήμη».
«Τι νομίζεις, Σίχα, ποιος άραγε όποια συνέλευση κι αν πλησίαζε, είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας, είτε συνέλευση βραχμάνων, είτε συνέλευση οικοδεσποτών, είτε σύναξη ασκητών, θα πλησίαζε με αυτοπεποίθηση, χωρίς αμηχανία - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, πώς αυτός θα πλησιάσει όποια συνέλευση κι αν είναι, είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας, είτε συνέλευση βραχμάνων, είτε συνέλευση οικοδεσποτών, είτε σύναξη ασκητών, θα πλησιάσει με αυτοπεποίθηση, χωρίς αμηχανία! Αλλά εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που έχει πίστη, κύριος της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, αυτός όποια συνέλευση κι αν πλησίαζε, είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας, είτε συνέλευση βραχμάνων, είτε συνέλευση οικοδεσποτών, είτε σύναξη ασκητών, θα πλησίαζε με αυτοπεποίθηση, χωρίς αμηχανία».
«Τι νομίζεις, Σίχα, ποιος άραγε με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόταν στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο - εκείνον τον άνθρωπο που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, ή εκείνον τον άνθρωπο με πίστη, κύριο της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά;» «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που είναι άπιστος, τσιγκούνης, φιλάργυρος, υβριστής, πώς αυτός με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννηθεί στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο! Αλλά εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο άνθρωπος που έχει πίστη, κύριος της δωρεάς, που χαίρεται να δίνει ξανά και ξανά, αυτός με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο θα επαναγεννιόταν στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο».
«Αυτά τα ορατά εδώ και τώρα αποτελέσματα της δωρεάς, σεβάσμιε κύριε, που διακηρύχθηκαν από τον Ευλογημένο, εγώ δεν πηγαίνω εδώ με πίστη στον Ευλογημένο. Κι εγώ τα γνωρίζω αυτά. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, οι Άξιοι συμπονούν πρώτα εμένα. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, οι Άξιοι πλησιάζουν πρώτα εμένα. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, οι Άξιοι δέχονται πρώτα από εμένα. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, οι Άξιοι διδάσκουν τη Διδασκαλία πρώτα σε εμένα. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, για μένα έχει διαδοθεί καλή φήμη - 'ο στρατηγός Σίχα είναι δωρητής, πράττων, συμπαραστάτης της Κοινότητας'. Εγώ, σεβάσμιε κύριε, δωρητής, κύριος της δωρεάς, όποια συνέλευση κι αν πλησιάζω, είτε συνέλευση της πολεμικής κάστας... κ.λπ... είτε σύναξη ασκητών, πλησιάζω με αυτοπεποίθηση, χωρίς αμηχανία. Αυτά τα ορατά εδώ και τώρα αποτελέσματα της δωρεάς, σεβάσμιε κύριε, που διακηρύχθηκαν από τον Ευλογημένο, εγώ δεν πηγαίνω εδώ με πίστη στον Ευλογημένο. Κι εγώ τα γνωρίζω αυτά. Αλλά αυτό που ο Ευλογημένος μου λέει, σεβάσμιε κύριε - 'ο δωρητής, Σίχα, ο κύριος της δωρεάς, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο'. Αυτό εγώ δεν το γνωρίζω, εδώ όμως πηγαίνω με πίστη στον Ευλογημένο». «Έτσι είναι, Σίχα· έτσι είναι, Σίχα! Ο δωρητής, Σίχα, ο κύριος της δωρεάς, με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιέται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο». Τέταρτο.