3.
Η ομιλία Χίρι
256.
Αυτόν που ξεπερνά την ντροπή, που αηδιάζει με αυτήν, που λέει «είμαι δικός σου»·
που δεν αναλαμβάνει πράξεις που μπορούν να γίνουν, «αυτός δεν είναι δικός μου» έτσι ας τον συνειδητοποιήσει.
257.
Όποιος στους φίλους λέει αγαπητά λόγια χωρίς επαγωγή·
αυτόν που δεν κάνει αλλά μιλάει, οι σοφοί τον κατανοούν πλήρως.
258.
Αυτός δεν είναι φίλος που είναι πάντα προσεκτικός, υποψιαζόμενος ρήξη, παρατηρώντας μόνο ελαττώματα·
Σε όποιον κοιμάται όπως ένας γιος στο στήθος, αυτός πράγματι είναι φίλος που δεν χωρίζεται από άλλους.
259.
Η κατάσταση που δημιουργεί χαρά, που φέρνει έπαινο και ευτυχία·
Αυτός που έχει ως όφελος τον καρπό αναπτύσσει, σηκώνοντας το ανθρώπινο ζυγό.
260.
Έχοντας πιει τη γεύση της μοναξιάς, και τη γεύση της γαλήνης·
γίνεται χωρίς οδύνη, χωρίς κακό, πίνοντας τη γεύση της χαράς της Διδασκαλίας.
Τέλος της ομιλίας Χίρι, τρίτη.