2.
Η ομιλία για τον Σαμίντι
158.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στη Σιλαβατί.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Σαμίντι διέμενε όχι μακριά από τον Ευλογημένο, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος.
Τότε στον σεβάσμιο Σαμίντι, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου:
«Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που ο Διδάσκαλός μου είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος.
Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που εγώ έχω αναχωρήσει σε μια τόσο καλά διδαγμένη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή.
Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που οι σύντροφοί μου στην άγια ζωή είναι ηθικοί, με καλό χαρακτήρα».
Τότε ο Μάρα ο Κακός, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Σαμίντι, πήγε προς τον σεβάσμιο Σαμίντι·
αφού πλησίασε, όχι μακριά από τον σεβάσμιο Σαμίντι έκανε έναν μεγάλο τρομακτικό ήχο, σαν να σειόταν, θα έλεγε κανείς, η γη.
Τότε ο σεβάσμιος Σαμίντι πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαμίντι είπε στον Ευλογημένο: «Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, διέμενα όχι μακριά από τον Ευλογημένο, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος. Σε μένα, σεβάσμιε κύριε, που είχα μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήμουν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου: 'Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που ο Διδάσκαλός μου είναι ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος. Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που εγώ έχω αναχωρήσει σε μια τόσο καλά διδαγμένη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή. Τι κέρδος πράγματι για μένα, τι καλή τύχη πράγματι για μένα, που οι σύντροφοί μου στην άγια ζωή είναι ηθικοί, με καλό χαρακτήρα'. Σε μένα, σεβάσμιε κύριε, όχι μακριά ακούστηκε ένας μεγάλος τρομακτικός ήχος, σαν να σειόταν, θα έλεγα, η γη».
«Αυτή δεν είναι η γη που σείεται, Σαμίντι. Αυτός είναι ο Μάρα ο Κακός που ήρθε για να τυφλώσει τη σοφία σου. Πήγαινε εσύ, Σαμίντι, διαμένε εκεί ακριβώς επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Σαμίντι στον Ευλογημένο και αφού σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε. Για δεύτερη φορά ο σεβάσμιος Σαμίντι διέμενε εκεί ακριβώς επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος. Για δεύτερη φορά στον σεβάσμιο Σαμίντι, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση... κ.λπ... για δεύτερη φορά ο Μάρα ο Κακός, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Σαμίντι... κ.λπ... σαν να σειόταν, θα έλεγε κανείς, η γη. Τότε ο σεβάσμιος Σαμίντι απευθύνθηκε στον Μάρα τον Κακό με στίχο:
η μνήμη και η σοφία μου έχουν αφυπνιστεί, και η συνείδησή μου είναι καλά συγκεντρωμένη·
όσο θέλεις κάνε μορφές, ποτέ δεν θα με ταράξεις».
Τότε ο Μάρα ο Κακός, «με γνωρίζει ο μοναχός Σαμίντι», δυστυχισμένος και καταθλιμμένος εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.