1.
Η ομιλία με τον Σάμαντακα
330.
Κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα διέμενε στους Βατζτζί, στην Ουκκατσέλα, στην όχθη του ποταμού Γάγγη.
Τότε ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμάντακα πλησίασε τον σεβάσμιο Σαριπούττα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο περιπλανώμενος ασκητής Σαμάντακα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«'Νιμπάνα, Νιμπάνα', φίλε Σαριπούττα, λέγεται. Ποιο άραγε, φίλε, είναι το Νιμπάνα;» «Αυτή, φίλε, που είναι η εξάλειψη του πάθους, η εξάλειψη του μίσους, η εξάλειψη της αυταπάτης - αυτό ονομάζεται Νιμπάνα». «Υπάρχει όμως, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα;» «Υπάρχει πράγματι, φίλε, οδός, υπάρχει πρακτική για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα».
«Ποια όμως, φίλε, είναι η οδός, ποια η πρακτική για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα;» «Αυτή ακριβώς, φίλε, η ευγενής οκταμελής οδός είναι για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα, δηλαδή - ορθή άποψη, ορθός λογισμός, ορθή ομιλία, ορθή πράξη, ορθός βιοπορισμός, ορθή προσπάθεια, ορθή μνήμη, ορθή αυτοσυγκέντρωση. Αυτή πράγματι, φίλε, είναι η οδός, αυτή η πρακτική για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα». «Ευλογημένη, φίλε, είναι η οδός, ευλογημένη η πρακτική για την πραγμάτωση αυτού του Νιμπάνα. Και είναι αρκετό, φίλε Σαριπούττα, για επιμέλεια». Πρώτο.