9.
Η ομιλία για αυτούς που τρέχουν πέρα
59.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος καθόταν στο ύπαιθρο στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας, ενώ τα λαδολύχνα έκαιγαν.
Εκείνη την περίοδο αρκετά έντομα που πέφτουν στη φωτιά, πέφτοντας ξανά και ξανά σε εκείνα τα λαδολύχνα, περιέπιπταν σε συμφορά, περιέπιπταν σε καταστροφή, περιέπιπταν σε συμφορά και καταστροφή. Ο Ευλογημένος είδε εκείνα τα αρκετά έντομα που πέφτουν στη φωτιά, να πέφτουν ξανά και ξανά σε εκείνα τα λαδολύχνα, να περιπίπτουν σε συμφορά, να περιπίπτουν σε καταστροφή, να περιπίπτουν σε συμφορά και καταστροφή.
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
Νέο και νέο δεσμό αυξάνουν·
Πέφτουν στη φλόγα όπως τα έντομα που πέφτουν στη φωτιά,
Μερικοί είναι προσκολλημένοι σε αυτό που είδαν και άκουσαν». Ένατη.