1.
Η ομιλία για την επαναγέννηση
491.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες.
Ποια πέντε;
Η ικανότητα της πίστης... κ.λπ...
η ικανότητα της σοφίας.
Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση.
Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε ικανοτήτων την προέλευση και την πάροδο και την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή, τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση.
Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα -
'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου, αυτή είναι η τελευταία γέννηση, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.»
Πρώτο.