11.
Η ομιλία για τον Ράχουλα
338.
«Μήπως από τη συνεχή συγκατοίκηση, δεν περιφρονείς τον σοφό;
Ο δαδούχος των ανθρώπων, μήπως χαίρει εκτίμησης από σένα;»
339.
«Εγώ δεν περιφρονώ τον σοφό από τη συνεχή συγκατοίκηση·
Ο δαδούχος των ανθρώπων, πάντα χαίρει εκτίμησης από εμένα».
340.
«Έχοντας εγκαταλείψει τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, τα αγαπητά και ευχάριστα·
βγαίνοντας από το σπίτι με πίστη, γίνε αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο.
341.
«Να συναναστρέφεσαι καλούς φίλους, και απομονωμένη κατοικία·
απομακρυσμένη, χωρίς πολλές φωνές, να γνωρίζεις το μέτρο στην τροφή.
342.
«Στον χιτώνα και στην προσφερόμενη τροφή, στα αναγκαία είδη και στο κάθισμα·
σε αυτά μην κάνεις επιθυμία, μην έρθεις ξανά στον κόσμο.
343.
«Συγκρατημένος στον κύριο μοναστικό κώδικα, και στις πέντε ικανότητες·
η μνήμη επί του σώματος ας είναι σε σένα, γίνε πλήρης αποστασιοποίησης.
344.
«Απόφευγε το σημάδι, το ελκυστικό που συνδέεται με πάθος·
ανάπτυξε τη συνείδηση στο μη ελκυστικό, πλήρως εστιασμένη, καλά συγκεντρωμένη.
345.
«Και ανάπτυξε το χωρίς χαρακτηριστικά, εγκατάλειψε την υπολανθάνουσα τάση για αλαζονεία·
τότε μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης της αλαζονείας, θα βαδίζεις γαλήνιος».
Έτσι ο Ευλογημένος συχνά προέτρεπε τον σεβάσμιο Ράχουλα με αυτούς τους στίχους.
Τέλος της ομιλίας Ράχουλα, ενδέκατη.