3.
Η ομιλία για τον Ράντχα και το παροδικό
76.
Τότε ο σεβάσμιος Ράντχα... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Ό,τι, Ράντχα, είναι παροδικό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Και τι, Ράντχα, είναι παροδικό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί;
Το μάτι είναι παροδικό, οι υλικές μορφές είναι παροδικές, η οφθαλμική συνείδηση...
η οφθαλμική επαφή...
ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό.
Εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί... κ.λπ...
η γλώσσα...
το σώμα...
ο νους είναι παροδικός.
Εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Τα νοητικά φαινόμενα...
η νοητική συνείδηση...
η νοητική επαφή...
ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό.
Εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Ό,τι, Ράντχα, είναι παροδικό, εκεί η επιθυμία σου πρέπει να εγκαταλειφθεί».
Τρίτη.