5.
Η ομιλία για τον Πούννα
88.
Τότε ο σεβάσμιος Πούννα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Πούννα είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος συνοπτικά τη Διδασκαλία, ώστε εγώ, αφού ακούσω τη Διδασκαλία του Ευλογημένου, να παραμείνω μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος».
«Υπάρχουν, Πούννα, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές. Αν ένας μοναχός τις απολαμβάνει, τις ισχυρίζεται, παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που τις απολαμβάνει, που τις ισχυρίζεται, που παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, εγείρεται απόλαυση. 'Από την προέλευση της απόλαυσης υπάρχει η προέλευση του υπαρξιακού πόνου, Πούννα', λέω... κ.λπ... υπάρχουν, Πούννα, γεύσεις αντιληπτές από τη γλώσσα... κ.λπ... υπάρχουν, Πούννα, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αν ένας μοναχός τις απολαμβάνει, τις ισχυρίζεται, παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές. Σε αυτόν που τις απολαμβάνει, που τις ισχυρίζεται, που παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, εγείρεται απόλαυση. 'Από την προέλευση της απόλαυσης υπάρχει η προέλευση του υπαρξιακού πόνου, Πούννα', λέω.
«Υπάρχουν, Πούννα, υλικές μορφές αντιληπτές από το μάτι, επιθυμητές, ελκυστικές, ευχάριστες, αγαπητές, συνδεδεμένες με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικές. Αν ένας μοναχός δεν τις απολαμβάνει, δεν τις ισχυρίζεται, δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, σε αυτόν που δεν τις απολαμβάνει, που δεν τις ισχυρίζεται, που δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, η απόλαυση καταπαύει. 'Από την παύση της απόλαυσης υπάρχει η παύση του υπαρξιακού πόνου, Πούννα', λέω... κ.λπ... υπάρχουν, Πούννα, νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου, επιθυμητά, ελκυστικά, ευχάριστα, αγαπητά, συνδεδεμένα με την αισθησιακή ηδονή, δελεαστικά. Αν ένας μοναχός δεν τις απολαμβάνει, δεν τις ισχυρίζεται, δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, σε αυτόν που δεν τις απολαμβάνει, που δεν τις ισχυρίζεται, που δεν παραμένει αγκιστρωμένος σε αυτές, η απόλαυση καταπαύει. 'Από την παύση της απόλαυσης υπάρχει η παύση του υπαρξιακού πόνου, Πούννα', λέω.
«Εσύ, Πούννα, που νουθετήθηκες από εμένα με αυτή τη σύντομη νουθεσία, σε ποια χώρα θα διαμείνεις;» «Υπάρχει, σεβάσμιε κύριε, μια χώρα ονόματι Σουνάπαραντα, εκεί θα διαμείνω».
«Άγριοι είναι, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα· σκληροί είναι, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα. Αν, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σε υβρίσουν και σε προσβάλουν, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα με υβρίσουν και με προσβάλουν, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, πολύ καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, που δεν μου δίνουν χτύπημα με την παλάμη'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Αν όμως, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σου δώσουν χτύπημα με την παλάμη, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα μου δώσουν χτύπημα με την παλάμη, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, πολύ καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, που δεν μου δίνουν χτύπημα με βώλο'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Αν όμως, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σου δώσουν χτύπημα με βώλο, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα μου δώσουν χτύπημα με βώλο, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, πολύ καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, που δεν μου δίνουν χτύπημα με ραβδί'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Αν όμως, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σου δώσουν χτύπημα με ραβδί, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα μου δώσουν χτύπημα με ραβδί, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, πολύ καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, που δεν μου δίνουν χτύπημα με μαχαίρι'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Αν όμως, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σου δώσουν χτύπημα με μαχαίρι, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα μου δώσουν χτύπημα με μαχαίρι, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, πολύ καλοί είναι πράγματι αυτοί οι άνθρωποι της Σουναπαράντα, που δεν μου αφαιρούν τη ζωή με κοφτερό μαχαίρι'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Αν όμως, Πούννα, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα σου αφαιρέσουν τη ζωή με κοφτερό μαχαίρι, τι θα σκεφτείς εκεί, Πούννα;»
«Αν, σεβάσμιε κύριε, οι άνθρωποι της Σουναπαράντα μου αφαιρέσουν τη ζωή με κοφτερό μαχαίρι, εκεί θα σκεφτώ έτσι - 'υπάρχουν μαθητές εκείνου του Ευλογημένου που, αηδιασμένοι, ντροπιασμένοι και αποστρεφόμενοι το σώμα και τη ζωή, αναζητούν κάποιον να τους αφαιρέσει τη ζωή με μαχαίρι. Αυτό το μαχαίρι που αφαιρεί τη ζωή το απέκτησα χωρίς καν να το αναζητήσω'. Έτσι θα σκεφτώ εκεί, Ευλογημένε· έτσι θα σκεφτώ εκεί, Καλότυχε».
«Καλώς, καλώς, Πούννα! Θα μπορέσεις, Πούννα, προικισμένος με αυτόν τον αυτοέλεγχο και τη γαλήνη, να εγκατασταθείς στη χώρα της Σουναπαράντα. Όποτε θεωρείς ότι είναι η κατάλληλη ώρα, Πούννα».
Τότε ο σεβάσμιος Πούννα, αφού χάρηκε και ευχαρίστησε για τα λόγια του Ευλογημένου, σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του, τακτοποίησε το κατάλυμά του, πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του και αναχώρησε για περιπλάνηση προς τη χώρα της Σουναπαράντα. Περιπλανώμενος σταδιακά, έφτασε στη χώρα της Σουναπαράντα. Εκεί ο σεβάσμιος Πούννα διέμενε στη χώρα της Σουναπαράντα. Τότε ο σεβάσμιος Πούννα εντός εκείνου του έτους οδήγησε περίπου πεντακόσιους λαϊκούς ακολούθους. Εντός εκείνου του έτους οδήγησε περίπου πεντακόσιες λαϊκές ακολούθους. Εντός εκείνου του έτους πραγματοποίησε τις τρεις αληθινές γνώσεις. Εντός εκείνου του έτους επέτυχε το τελικό Νιμπάνα.
Τότε αρκετοί μοναχοί πλησίασαν τον Ευλογημένο... κ.λπ... Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο: «Εκείνος, σεβάσμιε κύριε, ο γιος καλής οικογένειας ονόματι Πούννα που νουθετήθηκε από τον Ευλογημένο με σύντομη νουθεσία, αυτός πέθανε. Ποιος είναι ο προορισμός του, ποια η μελλοντική ζωή του;»
«Σοφός, μοναχοί, ήταν ο γιος καλής οικογένειας Πούννα· ακολούθησε τη Διδασκαλία σύμφωνα με τη Διδασκαλία, και δεν με ενόχλησε εξαιτίας της Διδασκαλίας. Ο γιος καλής οικογένειας Πούννα, μοναχοί, επέτυχε το τελικό Νιμπάνα». Πέμπτο.