1.
Η ομιλία για το εμπόδιο
51.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Αυτά τα πέντε, μοναχοί, είναι εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία. Ποια πέντε; Η ηδονική επιθυμία, μοναχοί, είναι εμπόδιο, νοητικό εμπόδιο, που αναρριχάται στον νου, που εξασθενίζει τη σοφία. Ο θυμός, μοναχοί, είναι εμπόδιο, νοητικό εμπόδιο, που αναρριχάται στον νου, που εξασθενίζει τη σοφία. Η νωθρότητα και υπνηλία, μοναχοί, είναι εμπόδιο, νοητικό εμπόδιο, που αναρριχάται στον νου, που εξασθενίζει τη σοφία. Η ανησυχία και τύψη, μοναχοί, είναι εμπόδιο, νοητικό εμπόδιο, που αναρριχάται στον νου, που εξασθενίζει τη σοφία. Η σκεπτικιστική αμφιβολία, μοναχοί, είναι εμπόδιο, νοητικό εμπόδιο, που αναρριχάται στον νου, που εξασθενίζει τη σοφία. Αυτά, μοναχοί, είναι τα πέντε εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία.
«Αυτός βεβαίως, μοναχοί, ο μοναχός χωρίς να εγκαταλείψει αυτά τα πέντε εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία, με αδύναμη σοφία, με ασθενή, θα γνωρίσει το δικό του καλό, ή θα γνωρίσει το καλό των άλλων, ή θα γνωρίσει το καλό και των δύο, ή θα πραγματοποιήσει υπερανθρώπινο επίτευγμα, διάκριση γνώσης και ενόρασης άξια των ευγενών - αυτό είναι αδύνατον. Όπως, μοναχοί, ένας ποταμός ορεινός, που πηγαίνει μακριά, με γρήγορο ρεύμα, ικανός να παρασύρει. Αν ένας άνθρωπος άνοιγε και από τις δύο πλευρές τα στόμια των αρδευτικών καναλιών. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, το ρεύμα στη μέση του ποταμού θα ήταν διασπασμένο, διασκορπισμένο, διαιρεμένο, ούτε θα πήγαινε μακριά, ούτε θα είχε γρήγορο ρεύμα, ούτε θα ήταν ικανό να παρασύρει. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτός βεβαίως ο μοναχός χωρίς να εγκαταλείψει αυτά τα πέντε εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία, με αδύναμη σοφία, με ασθενή, θα γνωρίσει το δικό του καλό, ή θα γνωρίσει το καλό των άλλων, ή θα γνωρίσει το καλό και των δύο, ή θα πραγματοποιήσει υπερανθρώπινο επίτευγμα, διάκριση γνώσης και ενόρασης άξια των ευγενών - αυτό είναι αδύνατον.
«Αυτός βεβαίως, μοναχοί, ο μοναχός έχοντας εγκαταλείψει αυτά τα πέντε εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία, με ισχυρή σοφία, θα γνωρίσει το δικό του καλό, ή θα γνωρίσει το καλό των άλλων, ή θα γνωρίσει το καλό και των δύο, ή θα πραγματοποιήσει υπερανθρώπινο επίτευγμα, διάκριση γνώσης και ενόρασης άξια των ευγενών - αυτό είναι δυνατόν. Όπως, μοναχοί, ένας ποταμός ορεινός, που πηγαίνει μακριά, με γρήγορο ρεύμα, ικανός να παρασύρει. Αν ένας άνθρωπος έκλεινε και από τις δύο πλευρές τα στόμια των αρδευτικών καναλιών. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, το ρεύμα στη μέση του ποταμού θα ήταν μη διασπασμένο, μη διασκορπισμένο, μη διαιρεμένο, και θα πήγαινε μακριά, και θα είχε γρήγορο ρεύμα, και θα ήταν ικανό να παρασύρει. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτός βεβαίως ο μοναχός έχοντας εγκαταλείψει αυτά τα πέντε εμπόδια, νοητικά εμπόδια, που αναρριχώνται στον νου, που εξασθενίζουν τη σοφία, με ισχυρή σοφία, θα γνωρίσει το δικό του καλό, ή θα γνωρίσει το καλό των άλλων, ή θα γνωρίσει το καλό και των δύο, ή θα πραγματοποιήσει υπερανθρώπινο επίτευγμα, διάκριση γνώσης και ενόρασης άξια των ευγενών - αυτό είναι δυνατόν». Πρώτο.