10.
Η ομιλία για τον Νάντιγια τον Σάκκα
1036.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα.
Τότε ο Νάντιγια ο Σάκκα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Νάντιγια ο Σάκκα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτός ακριβώς, σεβάσμιε κύριε, ο ευγενής μαθητής για τον οποίο οι τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα δεν υπάρχουν πλήρως, με κάθε τρόπο, αυτός ακριβώς, σεβάσμιε κύριε, ο ευγενής μαθητής διαμένει με αμέλεια;»
«Αυτός, Νάντιγια, για τον οποίο οι τέσσερις παράγοντες της εισόδου στο ρεύμα δεν υπάρχουν πλήρως, με κάθε τρόπο, αυτόν εγώ τον αποκαλώ 'εξωτερικό, που στέκεται στην πλευρά των κοσμικών ανθρώπων'. Αλλά, Νάντιγια, πώς ένας ευγενής μαθητής διαμένει με αμέλεια και πώς διαμένει με επιμέλεια, άκουσέ το, πρόσεχε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο Νάντιγια ο Σάκκα στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Και πώς, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής διαμένει με αμέλεια; Εδώ, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτός, ικανοποιημένος με εκείνη την ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, δεν προσπαθεί περαιτέρω για αποστασιοποίηση την ημέρα, για απομόνωση τη νύχτα. Σε αυτόν που διαμένει έτσι αμελής, δεν υπάρχει χαρά. Όταν δεν υπάρχει χαρά, δεν υπάρχει αγαλλίαση. Όταν δεν υπάρχει αγαλλίαση, δεν υπάρχει γαλήνη. Όταν δεν υπάρχει γαλήνη, διαμένει με πόνο. Σε αυτόν που πονά, η συνείδηση δεν αυτοσυγκεντρώνεται. Όταν η συνείδηση δεν είναι αυτοσυγκεντρωμένη, τα νοητικά φαινόμενα δεν εμφανίζονται. Λόγω της μη εμφάνισης των νοητικών φαινομένων, θεωρείται ότι διαμένει με αμέλεια.
«Επιπλέον, Νάντιγια, ο ευγενής μαθητής στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτός, ικανοποιημένος με εκείνη την ηθική αρεστή στους ευγενείς, δεν προσπαθεί περαιτέρω για αποστασιοποίηση την ημέρα, για απομόνωση τη νύχτα. Σε αυτόν που διαμένει έτσι αμελής, δεν υπάρχει χαρά. Όταν δεν υπάρχει χαρά, δεν υπάρχει αγαλλίαση. Όταν δεν υπάρχει αγαλλίαση, δεν υπάρχει γαλήνη. Όταν δεν υπάρχει γαλήνη, διαμένει με πόνο. Σε αυτόν που πονά, η συνείδηση δεν αυτοσυγκεντρώνεται. Όταν η συνείδηση δεν είναι αυτοσυγκεντρωμένη, τα νοητικά φαινόμενα δεν εμφανίζονται. Λόγω της μη εμφάνισης των νοητικών φαινομένων, θεωρείται ότι διαμένει με αμέλεια. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής διαμένει με αμέλεια.
«Και πώς, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής διαμένει με επιμέλεια; Εδώ, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής είναι προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Αυτός, μη ικανοποιημένος με εκείνη την ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, προσπαθεί περαιτέρω για μοναξιά την ημέρα, για απομόνωση τη νύχτα. Σε αυτόν που διαμένει έτσι επιμελής, γεννιέται χαρά. Σε αυτόν που χαίρεται, γεννιέται αγαλλίαση. Σε αυτόν που έχει αγαλλίαση στον νου, το σώμα γαληνεύει. Αυτός που έχει γαλήνιο σώμα βιώνει ευτυχία. Σε αυτόν που είναι ευτυχισμένος, η συνείδηση αυτοσυγκεντρώνεται. Όταν η συνείδηση είναι αυτοσυγκεντρωμένη, τα νοητικά φαινόμενα εμφανίζονται. Λόγω της εμφάνισης των νοητικών φαινομένων, θεωρείται ότι διαμένει με επιμέλεια.
«Επιπλέον, Νάντιγια, ο ευγενής μαθητής στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... είναι προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Αυτός, μη ικανοποιημένος με εκείνη την ηθική αρεστή στους ευγενείς, προσπαθεί περαιτέρω για μοναξιά την ημέρα, για απομόνωση τη νύχτα. Σε αυτόν που διαμένει έτσι επιμελής, γεννιέται χαρά. Σε αυτόν που χαίρεται, γεννιέται αγαλλίαση. Σε αυτόν που έχει αγαλλίαση στον νου, το σώμα γαληνεύει. Αυτός που έχει γαλήνιο σώμα βιώνει ευτυχία. Σε αυτόν που είναι ευτυχισμένος, η συνείδηση αυτοσυγκεντρώνεται. Όταν η συνείδηση είναι αυτοσυγκεντρωμένη, τα νοητικά φαινόμενα εμφανίζονται. Λόγω της εμφάνισης των νοητικών φαινομένων, θεωρείται ότι διαμένει με επιμέλεια. Έτσι λοιπόν, Νάντιγια, ένας ευγενής μαθητής διαμένει με επιμέλεια». Δέκατη.