4.
Η ομιλία για τον Νάντακα
4.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Νάντακα στην αίθουσα συνάθροισης δίδασκε, παρακινούσε, ενθάρρυνε και ευχαριστούσε τους μοναχούς με μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία.
Τότε ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε στην αίθουσα συνάθροισης·
αφού πλησίασε, στάθηκε στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας περιμένοντας το τέλος της ομιλίας.
Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας το τέλος της ομιλίας, έβηξε και χτύπησε τον σύρτη.
Εκείνοι οι μοναχοί άνοιξαν την πόρτα για τον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού μπήκε στην αίθουσα συνάθροισης, κάθισε στο θεσπισμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος είπε στον σεβάσμιο Νάντακα: «Μακρά ήταν αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας που σου ήρθε να πεις στους μοναχούς, Νάντακα. Ακόμη και η πλάτη μου πονάει, καθώς στεκόμουν στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας περιμένοντας το τέλος της ομιλίας».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Νάντακα, φαινόμενος ντροπιασμένος, είπε στον Ευλογημένο: «Δεν γνωρίζαμε όμως εμείς, σεβάσμιε κύριε, ότι ο Ευλογημένος στεκόταν στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας. Αν πράγματι γνωρίζαμε, σεβάσμιε κύριε, ότι ο Ευλογημένος στεκόταν στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας, ούτε τόσα δεν θα μας ερχόταν να πούμε».
Τότε ο Ευλογημένος, γνωρίζοντας ότι ο σεβάσμιος Νάντακα φαινόταν ντροπιασμένος, είπε στον σεβάσμιο Νάντακα: «Καλώς, καλώς, Νάντακα! Αυτό, Νάντακα, είναι πρέπον για εσάς, γιους καλών οικογενειών που με πίστη εγκαταλείψατε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή, να συγκεντρώνεστε για μια ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία. Όταν συγκεντρώνεστε, Νάντακα, δύο πράγματα πρέπει να γίνονται - είτε ομιλία σχετική με τη Διδασκαλία, είτε ευγενής σιωπή. Ένας μοναχός, Νάντακα, έχει πίστη, αλλά δεν είναι ηθικός. Έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Γι' αυτό αυτή η ιδιότητα πρέπει να συμπληρωθεί - 'πώς θα μπορούσα να έχω πίστη και να είμαι ηθικός;' Όταν όμως, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι πλήρης.
«Ένας μοναχός, Νάντακα, έχει πίστη και είναι ηθικός, αλλά δεν είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου. Έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Γι' αυτό αυτή η ιδιότητα πρέπει να συμπληρωθεί - 'πώς θα μπορούσα να έχω πίστη και να είμαι ηθικός και να είμαι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου;' Όταν όμως, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι πλήρης.
«Ένας μοναχός, Νάντακα, έχει πίστη και είναι ηθικός και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, αλλά δεν είναι αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία. Έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Όπως, Νάντακα, ένα τετράποδο ζώο θα ήταν. Αυτού ένα πόδι είναι κατώτερο και ελαττωματικό. Έτσι αυτό ως προς αυτήν την ιδιότητα θα ήταν ατελές. Ακριβώς έτσι, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, αλλά δεν είναι αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία. Έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Γι' αυτό αυτή η ιδιότητα πρέπει να συμπληρωθεί - 'πώς θα μπορούσα να έχω πίστη και να είμαι ηθικός και να είμαι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου και να είμαι αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία;'»
«Όταν όμως, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου και αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι πλήρης». Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος σηκώθηκε από τη θέση του και μπήκε στο μοναστήρι.
Τότε ο σεβάσμιος Νάντακα, λίγο μετά την αναχώρηση του Ευλογημένου, απευθύνθηκε στους μοναχούς - «Τώρα, φίλοι, ο Ευλογημένος, αφού φανέρωσε με τέσσερις όρους την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, σηκώθηκε από τη θέση του και μπήκε στο μοναστήρι - 'Ένας μοναχός, Νάντακα, έχει πίστη, αλλά δεν είναι ηθικός. Έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Γι' αυτό αυτή η ιδιότητα πρέπει να συμπληρωθεί - πώς θα μπορούσα να έχω πίστη και να είμαι ηθικός;' Όταν όμως, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι πλήρης. Ένας μοναχός, Νάντακα, έχει πίστη και είναι ηθικός, αλλά δεν είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου... κ.λπ... είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, αλλά δεν είναι αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής. Όπως, Νάντακα, αν ένα τετράποδο ζώο είχε ένα πόδι κατώτερο και ελαττωματικό, έτσι αυτό ως προς αυτήν την ιδιότητα θα ήταν ατελές. Ακριβώς έτσι, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός, και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, αλλά δεν είναι αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι ατελής, γι' αυτό αυτή η ιδιότητα πρέπει να συμπληρωθεί 'πώς θα μπορούσα να έχω πίστη και να είμαι ηθικός, και να είμαι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου, και αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία;' Όταν όμως, Νάντακα, ένας μοναχός έχει πίστη και είναι ηθικός και είναι αποδέκτης της εσωτερικής αυτοσυγκέντρωσης του νου και αποδέκτης της διόρασης των φαινομένων με ανώτερη σοφία, έτσι αυτός ως προς αυτήν την ιδιότητα είναι πλήρης».
«Αυτά είναι τα πέντε, φίλοι, οφέλη της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης για τη Διδασκαλία την κατάλληλη στιγμή. Ποια πέντε; Εδώ, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Με όποιον τρόπο, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, με τον ίδιο τρόπο αυτός γίνεται αγαπητός στον Διδάσκαλο και ευχάριστος και σεβαστός και αξιοσέβαστος. Αυτό, φίλοι, είναι το πρώτο όφελος της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης για τη Διδασκαλία την κατάλληλη στιγμή.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Με όποιον τρόπο, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή... κ.λπ... φανερώνει την άγια ζωή, με τον ίδιο τρόπο αυτός βιώνει το νόημα και βιώνει τη Διδασκαλία σε εκείνη τη Διδασκαλία. Αυτό, φίλοι, είναι το δεύτερο όφελος της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης για τη Διδασκαλία την κατάλληλη στιγμή.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Με όποιον τρόπο, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή... κ.λπ... φανερώνει την άγια ζωή, με τον ίδιο τρόπο αυτός βλέπει το βαθύ νοηματικό εδάφιο σε εκείνη τη Διδασκαλία διαπερνώντας με τη σοφία. Αυτό, φίλοι, είναι το τρίτο όφελος της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης για τη Διδασκαλία την κατάλληλη στιγμή.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή... κ.λπ... φανερώνει την άγια ζωή. Με όποιον τρόπο, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή... κ.λπ... φανερώνει την άγια ζωή, με τον ίδιο τρόπο οι σύντροφοι στην άγια ζωή τον εκτιμούν περαιτέρω - 'Σίγουρα αυτός ο σεβάσμιος έχει επιτύχει ή θα επιτύχει'. Αυτό, φίλοι, είναι το τέταρτο όφελος της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης για τη Διδασκαλία την κατάλληλη στιγμή.
«Επιπλέον, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή. Με όποιον τρόπο, φίλοι, ένας μοναχός διδάσκει τη Διδασκαλία στους μοναχούς που είναι καλή στην αρχή, καλή στη μέση, καλή στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, και φανερώνει την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, εκεί εκείνοι οι μοναχοί που ασκούνται, που δεν έχουν φτάσει στον στόχο, που διαμένουν επιθυμώντας την ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, αυτοί αφού ακούσουν αυτή τη Διδασκαλία ξεκινούν ενεργητικότητα για την επίτευξη του μη επιτευχθέντος, για το επίτευγμα του μη αποκτηθέντος, για την πραγμάτωση του μη πραγματωμένου. Αλλά εκείνοι οι μοναχοί εκεί που είναι Άξιοι, που έχουν εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχουν ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχουν κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχουν αποθέσει το φορτίο, που έχουν επιτύχει τον δικό τους σκοπό, που έχουν εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένοι μέσω της τελικής γνώσης, αυτοί αφού ακούσουν αυτή τη Διδασκαλία διαμένουν αφοσιωμένοι στην ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή. Αυτό, φίλοι, είναι το πέμπτο όφελος της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή. Αυτά λοιπόν, φίλοι, είναι τα πέντε οφέλη της ακοής της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή και της συζήτησης της Διδασκαλίας την κατάλληλη στιγμή». Τέταρτο.