2.
Η ομιλία για τον Νάντα
22.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Νάντα, ο αδελφός του Ευλογημένου, ο γιος της θείας του, ανακοίνωσε έτσι σε πολλούς μοναχούς:
«Χωρίς ευχαρίστηση, φίλοι, ακολουθώ την άγια ζωή·
δεν μπορώ να διατηρήσω την άγια ζωή, αφού απαρνηθώ την εξάσκηση, θα επιστρέψω σε κατώτερη ζωή».
Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο: «Ο σεβάσμιος, σεβάσμιε κύριε, Νάντα, ο αδελφός του Ευλογημένου, ο γιος της θείας του, ανακοίνωσε έτσι σε πολλούς μοναχούς: 'Χωρίς ευχαρίστηση, φίλοι, ακολουθώ την άγια ζωή, δεν μπορώ να διατηρήσω την άγια ζωή, αφού απαρνηθώ την εξάσκηση, θα επιστρέψω σε κατώτερη ζωή'».
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε σε κάποιον μοναχό: «Έλα εσύ, μοναχέ, εκ μέρους μου απευθύνσου στον μοναχό Νάντα: 'Ο Διδάσκαλος σε καλεί, φίλε Νάντα'». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε εκείνος ο μοναχός στον Ευλογημένο και πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Νάντα· αφού πλησίασε, είπε στον σεβάσμιο Νάντα: «Ο Διδάσκαλος σε καλεί, φίλε Νάντα».
«Ναι, φίλε», απάντησε ο σεβάσμιος Νάντα σε εκείνον τον μοναχό και πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Στον σεβάσμιο Νάντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Είναι αλήθεια λοιπόν ότι εσύ, Νάντα, ανακοίνωσες έτσι σε πολλούς μοναχούς: 'Χωρίς ευχαρίστηση, φίλοι, ακολουθώ την άγια ζωή, δεν μπορώ να διατηρήσω την άγια ζωή, αφού απαρνηθώ την εξάσκηση, θα επιστρέψω σε κατώτερη ζωή';» «Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Γιατί όμως εσύ, Νάντα, χωρίς ευχαρίστηση ακολουθείς την άγια ζωή, δεν μπορείς να διατηρήσεις την άγια ζωή, αφού απαρνηθείς την εξάσκηση, θα επιστρέψεις σε κατώτερη ζωή;» «Η Σακιγιάνι, σεβάσμιε κύριε, η ωραιότερη γυναίκα της χώρας, καθώς έβγαινα από το σπίτι, με τα μισοχτενισμένα μαλλιά της, αφού με κοίταξε, μου είπε αυτό: 'Γρήγορα, νεαρέ κύριε, να επιστρέψεις'. Έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, θυμούμενος εκείνη, χωρίς ευχαρίστηση ακολουθώ την άγια ζωή, δεν μπορώ να διατηρήσω την άγια ζωή, αφού απαρνηθώ την εξάσκηση, θα επιστρέψω σε κατώτερη ζωή».
Τότε ο Ευλογημένος, αφού έπιασε τον σεβάσμιο Νάντα από το χέρι - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα.
Εκείνη την περίοδο περίπου πεντακόσιες ουράνιες νύμφες με πόδια σαν περιστεριού είχαν έρθει στην υπηρεσία του Σάκκα, του άρχοντα των θεών. Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Νάντα: «Βλέπεις, Νάντα, αυτές τις πεντακόσιες ουράνιες νύμφες με πόδια σαν περιστεριού;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Τι νομίζεις, Νάντα, ποιες άραγε είναι πιο όμορφες ή πιο αξιοθέατες ή πιο χαριτωμένες, η Σακιγιάνι η ωραιότερη γυναίκα της χώρας ή αυτές οι πεντακόσιες ουράνιες νύμφες με πόδια σαν περιστεριού;» «Όπως, σεβάσμιε κύριε, μια καμένη μαϊμού με κομμένα αυτιά και μύτη, ακριβώς έτσι, σεβάσμιε κύριε, η Σακιγιάνι η ωραιότερη γυναίκα της χώρας σε σύγκριση με αυτές τις πεντακόσιες ουράνιες νύμφες δεν φτάνει ούτε σε υπολογισμό, δεν φτάνει ούτε σε κλάσμα, δεν φτάνει ούτε σε σύγκριση. Αλλά αυτές οι πεντακόσιες ουράνιες νύμφες είναι πιο όμορφες και πιο αξιοθέατες και πιο χαριτωμένες».
«Απόλαυσε, Νάντα, απόλαυσε, Νάντα! Εγώ είμαι εγγυητής σου για την απόκτηση πεντακοσίων ουράνιων νυμφών με πόδια σαν περιστεριού». «Αν, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος είναι εγγυητής μου για την απόκτηση πεντακοσίων ουράνιων νυμφών με πόδια σαν περιστεριού, θα απολαύσω, σεβάσμιε κύριε, την άγια ζωή υπό τον Ευλογημένο».
Τότε ο Ευλογημένος, αφού έπιασε τον σεβάσμιο Νάντα από το χέρι - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τους θεούς Ταβατίμσα και εμφανίστηκε στο άλσος του Τζέτα.
Οι μοναχοί άκουσαν: «Ο σεβάσμιος Νάντα, λένε, ο αδελφός του Ευλογημένου, ο γιος της θείας του, ασκεί την άγια ζωή για χάρη των ουράνιων νυμφών· ο Ευλογημένος, λένε, είναι εγγυητής του για την απόκτηση πεντακοσίων ουράνιων νυμφών με πόδια σαν περιστεριού».
Τότε οι μοναχοί σύντροφοι του σεβάσμιου Νάντα συμπεριφέρονταν στον σεβάσμιο Νάντα με λόγια ότι είναι μισθωτός και με λόγια ότι είναι αγορασμένος: «Ο σεβάσμιος Νάντα, λένε, είναι μισθωτός, ο σεβάσμιος Νάντα, λένε, είναι αγορασμένος, ασκεί την άγια ζωή για χάρη των ουράνιων νυμφών· ο Ευλογημένος, λένε, είναι εγγυητής του για την απόκτηση πεντακοσίων ουράνιων νυμφών με πόδια σαν περιστεριού».
Τότε ο σεβάσμιος Νάντα, ενοχλούμενος, ντρεπόμενος, αηδιασμένος από τα λόγια των μοναχών συντρόφων του ότι είναι μισθωτός και ότι είναι αγορασμένος, μένοντας μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, σε σύντομο χρονικό διάστημα - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παρέμεινε. Γνώρισε άμεσα: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Και ο σεβάσμιος Νάντα έγινε ένας από τους Άξιους.
Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε στον Ευλογημένο: «Ο σεβάσμιος, σεβάσμιε κύριε, Νάντα, ο αδελφός του Ευλογημένου, ο γιος της θείας του, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει». Και στον Ευλογημένο εγέρθηκε γνώση: «Ο Νάντα, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει».
Τότε ο σεβάσμιος Νάντα, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Νάντα είπε στον Ευλογημένο: «Αυτό για το οποίο, σεβάσμιε κύριε, ο Ευλογημένος ήταν εγγυητής μου για την απόκτηση πεντακοσίων νυμφών με πόδια σαν περιστεριού, απελευθερώνω, σεβάσμιε κύριε, τον Ευλογημένο από αυτή την υπόσχεση». «Και εγώ, Νάντα, σε γνώρισα, έχοντας περιλάβει τον νου σου με τον νου μου - 'ο Νάντα με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει'. Και μια θεότητα μου ανακοίνωσε αυτό το θέμα: 'Ο σεβάσμιος, σεβάσμιε κύριε, Νάντα, ο αδελφός του Ευλογημένου, ο γιος της θείας του, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει'. Ακριβώς όταν, Νάντα, μέσω της μη προσκόλλησης η συνείδησή σου απελευθερώθηκε από τις νοητικές διαφθορές, τότε εγώ απελευθερώθηκα από αυτή την υπόσχεση».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
που έχει συντρίψει το αγκάθι της ηδονής·
που έχει φτάσει στην εξάλειψη της αυταπάτης,
αυτός ο μοναχός δεν τρέμει στην ευτυχία και τη δυστυχία». Δεύτερο.