8.
Η ομιλία για τον Νάντα
242.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Τότε ο σεβάσμιος Νάντα, ο γιος της θείας του Ευλογημένου, αφού φόρεσε χιτώνες σιδερωμένους και από τις δύο πλευρές, αφού έβαψε τα μάτια του με κολλύριο, αφού πήρε ένα γυαλιστερό κύπελλο, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Νάντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Αυτό, Νάντα, δεν είναι πρέπον για έναν γιο καλής οικογένειας που με πίστη εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή, το να φοράς χιτώνες σιδερωμένους και από τις δύο πλευρές, και να βάφεις τα μάτια σου με κολλύριο, και να κρατάς γυαλιστερό κύπελλο.
Αυτό, Νάντα, είναι πρέπον για έναν γιο καλής οικογένειας που με πίστη εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή, το να είσαι δασόβιος, και καταναλωτής προσφερόμενης τροφής, και να φοράς χιτώνες από κουρέλια, και να ζεις χωρίς προσκόλληση στις ηδονές».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος... κ.λπ...
ο Διδάσκαλος:
να συντηρείται με τροφή από αγνώστους, χωρίς προσκόλληση στις ηδονές».
Τότε ο σεβάσμιος Νάντα, αργότερα, έζησε δασόβιος και καταναλωτής προσφερόμενης τροφής και φορώντας χιτώνες από κουρέλια και χωρίς προσκόλληση στις ηδονές. Όγδοη.