1.
Η ομιλία για τον Μουτσαλίντα
11.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Ουρουβέλα, στην όχθη του ποταμού Νεραντζαρά, στη ρίζα του δένδρου μουτσαλίντα, αμέσως μετά τον πλήρη φωτισμό του.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος καθόταν για επτά ημέρες σε μονή στάση με τα πόδια σταυρωτά, βιώνοντας την ευδαιμονία της απελευθέρωσης.
Εκείνη την περίοδο εγέρθηκε ένα μεγάλο σύννεφο εκτός εποχής, επτά ημέρες συνεχούς βροχής με κρύο άνεμο και συννεφιά. Τότε ο Μουτσαλίντα, ο βασιλιάς των ερπετών, αφού βγήκε από την κατοικία του, τύλιξε το σώμα του Ευλογημένου επτά φορές με τις σπείρες του και αφού άπλωσε τη μεγάλη κουκούλα του πάνω από την κορυφή του κεφαλιού του, στάθηκε - «Ας μην ενοχλήσει τον Ευλογημένο το κρύο, ας μην ενοχλήσει τον Ευλογημένο η ζέστη, ας μην ενοχλήσει τον Ευλογημένο η επαφή με αλογόμυγες, κουνούπια, άνεμο, ήλιο και ερπετά».
Τότε ο Ευλογημένος, μετά την παρέλευση εκείνων των επτά ημερών, αναδύθηκε από εκείνη την αυτοσυγκέντρωση. Τότε ο Μουτσαλίντα, ο βασιλιάς των ερπετών, γνωρίζοντας ότι ο ουρανός ήταν καθαρός και χωρίς σύννεφα, αφού ξετύλιξε τις σπείρες του από το σώμα του Ευλογημένου, αφού απέσυρε τη δική του μορφή και δημιούργησε τη μορφή νεαρού άνδρα, στάθηκε μπροστά στον Ευλογημένο με ενωμένες παλάμες, προσκυνώντας τον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
η μη επιβλάβεια είναι ευτυχία στον κόσμο, ο αυτοέλεγχος απέναντι στα έμβια όντα.
η απομάκρυνση της αλαζονείας του 'εγώ είμαι', αυτή πράγματι είναι η υπέρτατη ευδαιμονία». Πρώτο.