8.
Η ομιλία για τους ηθικούς κανόνες και τις αυστηρότητες
79.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Άναντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Άραγε, Άναντα, κάθε ηθικός κανόνας και αυστηρότητα, κάθε τρόπος ζωής, κάθε άγια ζωή που θεωρείται ουσιώδης είναι καρποφόρα;»
«Όχι κατηγορηματικά σε αυτό, σεβάσμιε κύριε».
«Τότε λοιπόν, Άναντα, διάκρινε».
«Επειδή, σεβάσμιε κύριε, όποιος ηθικός κανόνας και αυστηρότητα, όποιος τρόπος ζωής, όποια άγια ζωή θεωρείται ουσιώδης, όταν κάποιος την ακολουθεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν, ένας τέτοιος ηθικός κανόνας και αυστηρότητα, τέτοιος τρόπος ζωής, τέτοια άγια ζωή που θεωρείται ουσιώδης είναι άκαρπη. Αλλά όποιος ηθικός κανόνας και αυστηρότητα, σεβάσμιε κύριε, όποιος τρόπος ζωής, όποια άγια ζωή θεωρείται ουσιώδης, όταν κάποιος την ακολουθεί, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται, ένας τέτοιος ηθικός κανόνας και αυστηρότητα, τέτοιος τρόπος ζωής, τέτοια άγια ζωή που θεωρείται ουσιώδης είναι καρποφόρα». Αυτά είπε ο σεβάσμιος Άναντα· ο Διδάσκαλος συμφώνησε.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, σκεπτόμενος «ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε. Τότε ο Ευλογημένος, λίγο μετά την αναχώρηση του σεβάσμιου Άναντα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Μαθητευόμενος, μοναχοί, είναι ο Άναντα· αλλά δεν είναι εύκολο να βρεθεί κάποιος ίσος με αυτόν στη σοφία». Όγδοη.