1.
Η ομιλία για τον Μάρα
160.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Ράντχα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Μάρα, Μάρα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό, σεβάσμιε κύριε, υπάρχει Μάρα;» «Όταν υπάρχει ύλη, Ράντχα, θα υπήρχε θάνατος ή θανατηφόρος ή αυτός που πεθαίνει. Γι' αυτό εσύ, Ράντχα, να βλέπεις την ύλη ως θάνατο, να τη βλέπεις ως θανατηφόρα, να τη βλέπεις ως αυτό που πεθαίνει, να τη βλέπεις ως αρρώστια, να τη βλέπεις ως απόστημα, να τη βλέπεις ως βέλος, να τη βλέπεις ως δυστυχία, να τη βλέπεις ως πηγή δυστυχίας. Όσοι τη βλέπουν έτσι, αυτοί βλέπουν ορθά. Όταν υπάρχει αίσθημα... όταν υπάρχει αντίληψη... όταν υπάρχουν δραστηριότητες... όταν υπάρχει συνείδηση, θα υπήρχε θάνατος ή θανατηφόρος ή αυτός που πεθαίνει. Γι' αυτό εσύ, Ράντχα, να βλέπεις τη συνείδηση ως θάνατο, να τη βλέπεις ως θανατηφόρα, να τη βλέπεις ως αυτό που πεθαίνει, να τη βλέπεις ως αρρώστια, να τη βλέπεις ως απόστημα, να τη βλέπεις ως βέλος, να τη βλέπεις ως δυστυχία, να τη βλέπεις ως πηγή δυστυχίας. Όσοι τη βλέπουν έτσι, αυτοί βλέπουν ορθά».
«Και ποιος είναι ο σκοπός της ορθής ενόρασης, σεβάσμιε κύριε;» «Η ορθή ενόραση, Ράντχα, έχει ως σκοπό την αποστασιοποίηση». «Και ποιος είναι ο σκοπός της αποστασιοποίησης, σεβάσμιε κύριε;» «Η αποστασιοποίηση, Ράντχα, έχει ως σκοπό το μη πάθος». «Και ποιος είναι ο σκοπός του μη πάθους, σεβάσμιε κύριε;» «Το μη πάθος, Ράντχα, έχει ως σκοπό την απελευθέρωση». «Και ποιος είναι ο σκοπός της απελευθέρωσης, σεβάσμιε κύριε;» «Η απελευθέρωση, Ράντχα, έχει ως σκοπό το Νιμπάνα». «Και ποιος είναι ο σκοπός του Νιμπάνα, σεβάσμιε κύριε;» «Ξεπέρασες την ερώτηση, Ράντχα, δεν μπόρεσες να συλλάβεις το όριο της ερώτησης. Διότι η άγια ζωή, Ράντχα, βιώνεται βασισμένη στο Νιμπάνα, έχει το Νιμπάνα ως τελικό σκοπό, έχει το Νιμπάνα ως τελικό στόχο». Πρώτο.