1.
Η ομιλία για τον Μάρα
170.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Μάρα, Μάρα', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι ο Μάρα;»
«Η ύλη, Ράντχα, είναι Μάρα, το αίσθημα είναι Μάρα, η αντίληψη είναι Μάρα, οι δραστηριότητες είναι Μάρα, η συνείδηση είναι Μάρα.
Βλέποντας έτσι, Ράντχα, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής αποστασιοποιείται από την ύλη, αποστασιοποιείται από το αίσθημα, αποστασιοποιείται από την αντίληψη, αποστασιοποιείται από τις δραστηριότητες, αποστασιοποιείται από τη συνείδηση.
Αποστασιοποιούμενος απαλλάσσεται από το πάθος·
μέσω του μη πάθους απελευθερώνεται.
Υπάρχει η γνώση: «στον απελευθερωμένο, υπάρχει απελευθέρωση».
Κατανοεί: 'η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης'».
Πρώτο.