2.
Η ομιλία για τον βιοπορισμό
91.
Αυτό ειπώθηκε από τον Ευλογημένο, ειπώθηκε από τον Άξιο, έτσι έχω ακούσει -
«Αυτό είναι το κατώτατο, μοναχοί, από τα μέσα διαβίωσης, δηλαδή η ζητιανιά. Αυτή είναι μια κατάρα, μοναχοί, στον κόσμο - "Περιφέρεσαι ζητιάνος με το κύπελλο στο χέρι". Αυτό όμως, μοναχοί, οι γιοι καλών οικογενειών το αναλαμβάνουν για κάποιο λόγο, εξαρτώμενοι από κάποιο λόγο· ούτε εξαναγκασμένοι από βασιλιά, ούτε εξαναγκασμένοι από κλέφτες, ούτε πιεσμένοι από χρέη, ούτε πιεσμένοι από φόβο, ούτε επειδή δεν μπορούσαν να ζήσουν. Αλλά: "Είμαστε βυθισμένοι στη γέννηση, στο γήρας, στον θάνατο, στις λύπες, στους θρήνους, στον πόνο, στη δυσαρέσκεια, στο άγχος, βυθισμένοι στον υπαρξιακό πόνο, κυριευμένοι από τον υπαρξιακό πόνο· ίσως να γινόταν γνωστό το τέλος αυτού του ολόκληρου συνόλου του υπαρξιακού πόνου". Έτσι αναχώρησε αυτός ο γιος καλής οικογένειας, μοναχοί. Αυτός όμως είναι πλεονέκτης, με έντονο πάθος για τις αισθησιακές ηδονές, με κακόβουλο νου, με διεφθαρμένους λογισμούς, επιλήσμων, χωρίς πλήρη επίγνωση, μη αυτοσυγκεντρωμένος, με περιπλανώμενο νου, με ασυγκράτητες ικανότητες. Όπως, μοναχοί, ένα δαυλί από νεκροταφείο αναμμένο και από τις δύο πλευρές, στη μέση αλειμμένο με κοπριά, ούτε στο χωριό εξυπηρετεί ως καυσόξυλο ούτε στο δάσος· παρόμοιο με αυτό, μοναχοί, λέω ότι είναι αυτό το άτομο, που έχει ξεπέσει από τις απολαύσεις του οικογενειάρχη και δεν ολοκληρώνει τον σκοπό της ασκητικής ζωής». Αυτό το νόημα είπε ο Ευλογημένος. Εκεί αυτό λέγεται έτσι -
καταστρεφόμενος διασκορπίζεται, σαν δαυλί από νεκροταφείο χάνεται.
οι κακοί με τις κακές τους πράξεις, στην κόλαση επαναγεννιούνται.
παρά να έτρωγε ο ανήθικος, την προσφερόμενη τροφή της χώρας ασυγκράτητος».
Αυτό επίσης το νόημα ειπώθηκε από τον Ευλογημένο, έτσι έχω ακούσει. Δεύτερο.