1.
Η ομιλία για τον Κολίτα
235.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκεί ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Φίλοι μοναχοί».
«Φίλε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα.
Ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό - «Εδώ σε μένα, φίλοι, που είχα μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήμουν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου: "Ευγενής σιωπή, ευγενής σιωπή", λέγεται. Ποια άραγε είναι η ευγενής σιωπή; Σε μένα, φίλοι, ήρθε αυτή η σκέψη: "Εδώ ένας μοναχός, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διαμένει. Αυτή ονομάζεται ευγενής σιωπή". Έτσι εγώ πράγματι, φίλοι, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διέμενα. Σε μένα, φίλοι, ενώ διέμενα με αυτή τη διαμονή, αντιλήψεις και προσοχή συνοδευόμενες από λογισμό συνέβαιναν».
«Τότε, φίλοι, ο Ευλογημένος με πλησίασε με υπερφυσική δύναμη και είπε αυτό: "Μογκαλλάνα, Μογκαλλάνα, μην, βραχμάνε, αμελείς την ευγενή σιωπή, σταθεροποίησε τη συνείδηση στην ευγενή σιωπή, κάνε τη συνείδηση ενωμένη στην ευγενή σιωπή, συγκέντρωσε τη συνείδηση στην ευγενή σιωπή". Έτσι εγώ πράγματι, φίλοι, αργότερα, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, διαμένω. Αυτό λοιπόν, φίλοι, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε: "Ένας μαθητής που βοηθήθηκε από τον Διδάσκαλο έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση", για εμένα ακριβώς αυτό κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε: "Ένας μαθητής που βοηθήθηκε από τον Διδάσκαλο έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση"». Πρώτο.