10.
Η ομιλία του Κοκάλικα
Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε ο μοναχός Κοκάλικα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο μοναχός Κοκάλικα είπε στον Ευλογημένο: «Ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα, σεβάσμιε κύριε, έχουν κακόβουλες επιθυμίες, έχουν υποκύψει σε κακόβουλες επιθυμίες».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ευλογημένος είπε στον μοναχό Κοκάλικα: «Μην μιλάς έτσι, Κοκάλικα, μην μιλάς έτσι, Κοκάλικα! Κοκάλικα, απόκτησε πεποίθηση στον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα. Ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα είναι ευπρεπείς».
Για δεύτερη φορά... κ.λπ... Για τρίτη φορά ο μοναχός Κοκάλικα είπε στον Ευλογημένο: «Αν και ο Ευλογημένος, σεβάσμιε κύριε, είναι για μένα αξιόπιστος και έμπιστος· ωστόσο ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα έχουν κακόβουλες επιθυμίες, έχουν υποκύψει σε κακόβουλες επιθυμίες». Για τρίτη φορά ο Ευλογημένος είπε στον μοναχό Κοκάλικα: «Μην μιλάς έτσι, Κοκάλικα, μην μιλάς έτσι, Κοκάλικα! Κοκάλικα, απόκτησε πεποίθηση στον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα. Ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα είναι ευπρεπείς».
Τότε ο μοναχός Κοκάλικα σηκώθηκε από τη θέση του, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και έφυγε. Και λίγο μετά την αναχώρηση του μοναχού Κοκάλικα, ολόκληρο το σώμα του καλύφθηκε από εξογκώματα σε μέγεθος σπόρου σιναπιού· αφού έγιναν σε μέγεθος σπόρου σιναπιού, έγιναν σε μέγεθος φασολιού μουνγκ· αφού έγιναν σε μέγεθος φασολιού μουνγκ, έγιναν σε μέγεθος ρεβιθιού· αφού έγιναν σε μέγεθος ρεβιθιού, έγιναν σε μέγεθος κουκουτσιού τζουτζούμπα· αφού έγιναν σε μέγεθος κουκουτσιού τζουτζούμπα, έγιναν σε μέγεθος καρπού τζουτζούμπα· αφού έγιναν σε μέγεθος καρπού τζουτζούμπα, έγιναν σε μέγεθος καρπού αμάλακα· αφού έγιναν σε μέγεθος καρπού αμάλακα, έγιναν σε μέγεθος άγουρου καρπού μπελούβα· αφού έγιναν σε μέγεθος άγουρου καρπού μπελούβα, έγιναν σε μέγεθος καρπού μπίλλα· αφού έγιναν σε μέγεθος καρπού μπίλλα, έσπασαν· πύον και αίμα έτρεξαν. Τότε ο μοναχός Κοκάλικα πέθανε από αυτήν ακριβώς την ασθένεια. Και αφού πέθανε, ο μοναχός Κοκάλικα επαναγεννήθηκε στην κόλαση Πάντουμα, έχοντας τρέφει εχθρότητα στον νου του προς τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα.
Τότε ο Βράχμα Σαχάμπατι, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Βράχμα Σαχάμπατι είπε στον Ευλογημένο: «Ο μοναχός Κοκάλικα, σεβάσμιε κύριε, πέθανε· και αφού πέθανε, σεβάσμιε κύριε, ο μοναχός Κοκάλικα γεννήθηκε στην κόλαση Πάντουμα, έχοντας τρέφει εχθρότητα στον νου του εναντίον του Σαριπούττα και του Μογκαλλάνα». Αυτά είπε ο Βράχμα Σαχάμπατι· αφού είπε αυτά, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, ο Βράχμα Σαχάμπατι, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει... κ.λπ... αυτά είπε, μοναχοί, ο Βράχμα Σαχάμπατι, και αφού τα είπε αυτά, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στον Ευλογημένο: «Πόσο μακρά είναι, σεβάσμιε κύριε, η διάρκεια ζωής στην κόλαση Πάντουμα;» «Μακρά είναι, μοναχέ, η διάρκεια ζωής στην κόλαση Πάντουμα· δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί - τόσα χρόνια, ή τόσες εκατοντάδες χρόνια, ή τόσες χιλιάδες χρόνια, ή τόσες εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια». «Είναι δυνατόν όμως, σεβάσμιε κύριε, να δοθεί μια παρομοίωση;» «Είναι δυνατόν, μοναχέ», είπε ο Ευλογημένος.
«Όπως, μοναχέ, ένα κοσαλικό φορτίο σουσαμιού είκοσι κχάρι· από αυτό ένας άνθρωπος κάθε εκατό χρόνια θα αφαιρούσε έναν σπόρο σουσαμιού. Πιο γρήγορα, μοναχέ, εκείνο το κοσαλικό φορτίο σουσαμιού είκοσι κχάρι με αυτή την προσπάθεια θα οδηγούνταν σε πλήρη εξάλειψη και εξάντληση, παρά μία κόλαση Αμπούντα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Αμπούντα, έτσι είναι μία κόλαση Νιράμπουντα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Νιράμπουντα, έτσι είναι μία κόλαση Αμπάμπα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Αμπάμπα, έτσι είναι μία κόλαση Αχάχα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Αχάχα, έτσι είναι μία κόλαση Ατάτα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Ατάτα, έτσι είναι μία κόλαση Κουμούντα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Κουμούντα, έτσι είναι μία κόλαση Σογκαντχίκα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Σογκαντχίκα, έτσι είναι μία κόλαση Ουππάλακα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Ουππάλακα, έτσι είναι μία κόλαση Πουντάρικα. Όπως, μοναχέ, είκοσι κολάσεις Πουντάρικα, έτσι είναι μία κόλαση Πάντουμα. Στην κόλαση Πάντουμα όμως, μοναχέ, ο μοναχός Κοκάλικα γεννήθηκε, έχοντας τρέφει εχθρότητα στον νου του εναντίον του Σαριπούττα και του Μογκαλλάνα». Αυτά είπε ο Ευλογημένος, και αφού τα είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
663.
με το οποίο κόβει τον εαυτό του, ο ανόητος που λέει προσβλητικά λόγια.
664.
αυτός συσσωρεύει με το στόμα του ατυχία, με εκείνη την ατυχία δεν βρίσκει ευτυχία.
665.
ακόμη και με όλα μαζί με τον εαυτό του, αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη ατυχία·
αυτός που μολύνει τον νου του απέναντι στους Καλότυχους.
666.
αυτός που κατακρίνει τους ευγενείς πηγαίνει στην κόλαση, κατευθύνοντας κακόβουλα την ομιλία και τον νου.
667.
και οι δύο αυτοί πεθαίνοντας γίνονται ίσοι, άνθρωποι με ταπεινές πράξεις στην επόμενη ζωή.
668.
σε αυτόν ακριβώς τον αδαή επιστρέφει το κακό, όπως λεπτοφυής σκόνη πεταμένη αντίθετα στον άνεμο.
669.
Άπιστος, φιλάργυρος, αυτός που δεν ακούει συμβουλές, τσιγκούνης, αφοσιωμένος στη συκοφαντία.
670.
Κατώτατε των ανθρώπων, άτυχε, εκφυλισμένε, μη μιλάς πολύ εδώ, είσαι καταδικασμένος στην Κόλαση.
671.
Αφού έχεις κάνει πολλές κακές συμπεριφορές, πηγαίνεις στον γκρεμό για μακρύ χρόνο.
672.
Δυστυχία ο ανόητος στον μεταθανάτιο κόσμο, βλέπει στον εαυτό του αυτός που διαπράττει αμαρτήματα.
673.
Και τότε υπάρχει τροφή που μοιάζει με πυρακτωμένη σιδερένια μπάλα, τόσο κατάλληλη.
674.
Ξαπλώνουν σε στρωμένα κάρβουνα, μπαίνουν σε φωτιά που φλέγεται ολόγυρα.
675.
Πηγαίνουν σε τυφλό σκοτάδι, αυτό είναι απλωμένο όπως η ομίχλη.
676.
Ψήνονται πράγματι σε αυτές για μακρύ χρόνο, σε αυτές που μοιάζουν με φωτιά, επιπλέοντας μαζί.
677.
Όποια κατεύθυνση κι αν πηγαίνει, εκεί μολύνεται αγγίζοντάς το.
678.
Διότι δεν υπάρχει όχθη για να φύγει, διότι τα καζάνια είναι ίσια παντού ολόγυρα.
679.
Αφού πιάσουν τη γλώσσα με αγκίστρι, τη χτυπούν τραβώντας την ξανά και ξανά.
680.
Εκεί οι ανόητοι πέφτουν, οι κακοποιοί αφού έκαναν κακές πράξεις.
681.
Σκύλοι, τσακάλια, άπληστοι γύπες, γεράκια και κουρούνες τα σπαράζουν.
682.
Γι' αυτό εδώ, στο υπόλοιπο της ζωής, ας είναι ο άνθρωπος εκτελεστής των καθηκόντων και να μην αμελεί.
683.
Διότι είναι πέντε δισεκατομμύρια ναχούτα, και άλλα δώδεκα εκατοντάδες δισεκατομμύρια επιπλέον.
684.
γι' αυτό στις αγνές, ευπρεπείς, καλές αρετές, τον λόγο και τον νου ας προστατεύει συνεχώς.»
Τέλος της ομιλίας Κοκάλικα, δέκατη.