9.
Η ομιλία για την παροδικότητα στις τρεις χρονικές περιόδους
9.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Η ύλη, μοναχοί, είναι παροδική, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα ύλη·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα ύλη·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας ύλης.
Το αίσθημα είναι παροδικό... κ.λπ...
η αντίληψη είναι παροδική...
οι δραστηριότητες είναι παροδικές, παρελθούσες και μέλλουσες·
τι να πει κανείς για τις παρούσες!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στις παρελθούσες δραστηριότητες·
δεν απολαμβάνει τις μέλλουσες δραστηριότητες·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση των παρουσών δραστηριοτήτων.
Η συνείδηση είναι παροδική, παρελθούσα και μέλλουσα·
τι να πει κανείς για την παρούσα!
Βλέποντας έτσι, μοναχοί, ο μορφωμένος ευγενής μαθητής είναι χωρίς προσκόλληση στην παρελθούσα συνείδηση·
δεν απολαμβάνει τη μέλλουσα συνείδηση·
ασκεί για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της παρούσας συνείδησης.»
Ένατη.