1.
Η ομιλία για τη θανάτωση
71.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
«Τι αφού κόψει κοιμάται ευτυχισμένος, τι αφού κόψει δεν θλίβεται;
Ποιου ενός πράγματος τη θανάτωση εγκρίνεις, Γκόταμα;»
«Την οργή αφού κόψει κοιμάται ευτυχισμένος, την οργή αφού κόψει δεν θλίβεται·
της οργής με τη δηλητηριώδη ρίζα, με τη γλυκιά κορυφή, θεότητα·
τη θανάτωση οι ευγενείς επαινούν, διότι αφού την κόψει δεν θλίβεται».