5.
Η ομιλία για την απόλαυση
26.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Πριν ακόμα, μοναχοί, από την ανώτατη φώτιση, όταν δεν είχα ακόμα αφυπνιστεί πλήρως, όντας ακόμα Μπόντχισαττα, ήρθε αυτή η σκέψη -
'Ποια είναι η απόλαυση της ύλης, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;
Ποια είναι η απόλαυση του αισθήματος, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;
Ποια είναι η απόλαυση της αντίληψης, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;
Ποια είναι η απόλαυση των δραστηριοτήτων, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;
Ποια είναι η απόλαυση της συνείδησης, ποιος ο κίνδυνος, ποια η διαφυγή;'
Σε μένα, μοναχοί, ήρθε αυτή η σκέψη -
'Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από την ύλη, αυτή είναι η απόλαυση της ύλης.
Το ότι η ύλη είναι παροδική, οδυνηρή, υποκείμενη σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος της ύλης.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για την ύλη, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από την ύλη.
Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από το αίσθημα, αυτή είναι η απόλαυση του αισθήματος.
Το ότι το αίσθημα είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος του αισθήματος.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για το αίσθημα, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από το αίσθημα.
Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από την αντίληψη... κ.λπ...
Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τις δραστηριότητες, αυτή είναι η απόλαυση των δραστηριοτήτων.
Το ότι οι δραστηριότητες είναι παροδικές, οδυνηρές, υποκείμενες σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος των δραστηριοτήτων.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για τις δραστηριότητες, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από τις δραστηριότητες.
Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τη συνείδηση, αυτή είναι η απόλαυση της συνείδησης.
Το ότι η συνείδηση είναι παροδική, οδυνηρή, υποκείμενη σε μεταβολή, αυτός είναι ο κίνδυνος της συνείδησης.
Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για τη συνείδηση, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους, αυτή είναι η διαφυγή από τη συνείδηση'.
«Όσο καιρό, μοναχοί, δεν γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε συναθροισμάτων της προσκόλλησης έτσι την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή, τόσο καιρό εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Όταν όμως, μοναχοί, γνώρισα άμεσα όπως πραγματικά είναι αυτών των πέντε συναθροισμάτων της προσκόλλησης έτσι την απόλαυση ως απόλαυση και τον κίνδυνο ως κίνδυνο και τη διαφυγή ως διαφυγή· τότε εγώ, μοναχοί, στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, αναγνώρισα τον εαυτό μου ως αυτόν που έχει αφυπνιστεί πλήρως στην ανυπέρβλητη πλήρη αυτοφώτιση. Και η γνώση και η ενόραση εγέρθηκαν σε μένα - 'Ακλόνητη είναι η απελευθέρωσή μου· αυτή είναι η τελευταία γέννηση· δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση'.» Πέμπτο.