4.
Η ομιλία για την απόλαυση
129.
Διέμεναν στη Μπαρανασί, στο Ισιπατάνα, στο πάρκο των ελαφιών... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχακόττχικα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«'Άγνοια, άγνοια', φίλε Σαριπούττα, λέγεται.
Ποια άραγε, φίλε, είναι η άγνοια, και σε ποιο βαθμό κάποιος είναι κατεχόμενος από άγνοια;»
«Εδώ, φίλε, ο αδαής κοινός άνθρωπος δεν κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από την ύλη. Στο αίσθημα... κ.λπ... στην αντίληψη... των δραστηριοτήτων... δεν κατανοεί όπως πραγματικά είναι την απόλαυση και τον κίνδυνο και τη διαφυγή από τη συνείδηση. Αυτή λέγεται, φίλε, άγνοια· και σε αυτό το βαθμό κάποιος είναι κατεχόμενος από άγνοια.» Τέταρτο.