1.
Η ομιλία για τη Γκοταμί
51.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα.
Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί πήγε εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
«Αρκετά, Γκοταμί!
Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Για δεύτερη φορά η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Γκοταμί! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». Για τρίτη φορά η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Γκοταμί! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, σκεπτόμενη «ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα», δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και έφυγε.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού διέμεινε στην Καπιλαβάττχου όσο επιθυμούσε, αναχώρησε για περιπλάνηση προς τη Βεσάλι. Περιπλανώμενος σταδιακά, έφτασε στη Βεσάλι. Εκεί ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, αφού έκοψε τα μαλλιά της και ντύθηκε με ώχρινα ρούχα, μαζί με πολλές γυναίκες Σάκυα αναχώρησε προς τη Βεσάλι. Σταδιακά πήγε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο. Τότε η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στάθηκε στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας.
Ο σεβάσμιος Άναντα είδε τη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, να στέκεται στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας. Αφού την είδε, είπε στη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί: «Γιατί άραγε εσύ, Γκοταμί, με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στέκεσαι στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας;» «Διότι έτσι, σεβάσμιε Άναντα, ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Τότε λοιπόν εσύ, Γκοταμί, μείνε εδώ για λίγο, μέχρι να ζητήσω από τον Ευλογημένο την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Αυτή, σεβάσμιε κύριε, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί με πρησμένα πόδια, με σώμα καλυμμένο από σκόνη, δυστυχισμένη, καταθλιμμένη, με δακρυσμένο πρόσωπο, κλαίγοντας, στέκεται στο εξωτερικό πρόπυλο της πόρτας - 'ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα'. Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Άναντα! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Για δεύτερη φορά... κ.λπ... Για τρίτη φορά ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». «Αρκετά, Άναντα! Μη σου αρέσει η αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
Τότε στον σεβάσμιο Άναντα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ο Ευλογημένος δεν επιτρέπει την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα. Γιατί να μην ζητήσω από τον Ευλογημένο με κάποια άλλη μέθοδο την αναχώρηση του γυναικείου φύλου από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα». Τότε ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Είναι άραγε ικανό, σεβάσμιε κύριε, το γυναικείο φύλο, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα ή τον καρπό της άπαξ επιστροφής ή τον καρπό της μη-επιστροφής ή τον καρπό της Αξιότητας;» «Είναι ικανό, Άναντα, το γυναικείο φύλο, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα, τον καρπό της άπαξ επιστροφής, τον καρπό της μη-επιστροφής και τον καρπό της Αξιότητας». «Αν, σεβάσμιε κύριε, το γυναικείο φύλο είναι ικανό, αφού αναχωρήσει από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, να πραγματοποιήσει τον καρπό της εισόδου στο ρεύμα... κ.λπ... τον καρπό της Αξιότητας, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί, σεβάσμιε κύριε, έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια στον Ευλογημένο· είναι η θεία του, αυτή που τον μεγάλωσε, αυτή που τον έθρεψε, αυτή που του έδωσε γάλα· όταν η μητέρα του Ευλογημένου πέθανε, του έδωσε το στήθος της να θηλάσει. Καλώς θα ήταν, σεβάσμιε κύριε, αν το γυναικείο φύλο μπορούσε να λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα».
«Αν, Άναντα, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί δέχεται τους οκτώ κανόνες σεβασμού, ας είναι αυτή η πλήρης χειροτονία της -
«Μια μοναχή που έχει χειροτονηθεί πλήρως εδώ και εκατό χρόνια πρέπει να αποδίδει σεβασμό, να σηκώνεται σε ένδειξη σεβασμού, να χαιρετά με ενωμένες παλάμες και να εκτελεί τα πρέποντα καθήκοντα σε έναν μοναχό που χειροτονήθηκε εκείνη την ημέρα. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή δεν πρέπει να περάσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή σε κατοικία χωρίς μοναχούς. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Κάθε δεκαπενθήμερο μια μοναχή πρέπει να ζητά από την κοινότητα των μοναχών δύο πράγματα - την ερώτηση για την ημέρα τήρησης των κανόνων και την προσέλευση για νουθεσία. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή που έχει ολοκληρώσει την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή πρέπει να προσκαλέσει για νουθεσία ενώπιον αμφότερων των κοινοτήτων με τρεις τρόπους - με αυτό που είδε ή με αυτό που άκουσε ή με υποψία. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μοναχή που έχει διαπράξει σοβαρό παράπτωμα πρέπει να υποβληθεί σε δεκαπενθήμερη μετάνοια ενώπιον αμφότερων των κοινοτήτων. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Μια μαθήτρια υπό εξάσκηση που έχει ολοκληρώσει την εξάσκηση στους έξι κανόνες για δύο χρόνια πρέπει να ζητήσει την πλήρη χειροτονία από αμφότερες τις κοινότητες. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Με κανέναν τρόπο μια μοναχή δεν πρέπει να υβρίζει ή να κακολογεί έναν μοναχό. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Από σήμερα και στο εξής η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι κλειστή, ενώ η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι ανοιχτή. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή.
«Αν, Άναντα, η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί δεχθεί αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, ας είναι αυτή η πλήρης χειροτονία της».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού έμαθε αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού κοντά στον Ευλογημένο, πήγε εκεί όπου ήταν η Μαχαπατζάπατι Γκοταμί· αφού πλησίασε, είπε στη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί:
«Αν εσύ, Γκοταμί, δεχθείς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, αυτή θα είναι η πλήρης χειροτονία σου -
«Μια μοναχή που έχει χειροτονηθεί πλήρως εδώ και εκατό χρόνια πρέπει να αποδίδει σεβασμό, να σηκώνεται σε ένδειξη σεβασμού, να χαιρετά με ενωμένες παλάμες και να εκτελεί τα πρέποντα καθήκοντα σε έναν μοναχό που χειροτονήθηκε εκείνη την ημέρα. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενοι τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή... κ.λπ...
«Από σήμερα και στο εξής η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι κλειστή, ενώ η οδός της ομιλίας των μοναχών προς τις μοναχές είναι ανοιχτή. Αυτός επίσης ο κανόνας, τιμώντας τον, σεβόμενη τον, αποδίδοντάς του ευλάβεια και δείχνοντάς του ευσέβεια, είναι απαραβίαστος για όλη τη ζωή. Αν εσύ, Γκοταμί, δεχθείς αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού, αυτή θα είναι η πλήρης χειροτονία σου».
«Όπως, σεβάσμιε Άναντα, μια γυναίκα ή ένας άνδρας, νέος, νεαρός, που του αρέσει να στολίζεται, με λουσμένο κεφάλι, αφού πάρει ένα στεφάνι από μπλε λωτούς ή ένα στεφάνι από γιασεμιά ή ένα στεφάνι από αντιμουττάκα, αφού το δεχτεί και με τα δύο χέρια, θα το τοποθετούσε στο ύψιστο μέλος, στο κεφάλι· ακριβώς έτσι κι εγώ, σεβάσμιε Άναντα, δέχομαι αυτούς τους οκτώ κανόνες σεβασμού ως απαραβίαστους για όλη τη ζωή».
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο: «Οι οκτώ κανόνες σεβασμού, σεβάσμιε κύριε, έγιναν δεκτοί από τη Μαχαπατζάπατι Γκοταμί ως απαραβίαστοι για όλη τη ζωή».
«Αν, Άναντα, το γυναικείο φύλο δεν είχε λάβει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, η άγια ζωή, Άναντα, θα ήταν μακρόβια, η Άριστη Διδασκαλία θα διαρκούσε χίλια χρόνια. Αλλά επειδή, Άναντα, το γυναικείο φύλο αναχώρησε από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή στη Διδασκαλία και διαγωγή που διακηρύχθηκε από τον Τατχάγκατα, τώρα πλέον, Άναντα, η άγια ζωή δεν θα είναι μακρόβια. Μόνο πεντακόσια χρόνια τώρα, Άναντα, θα διαρκέσει η Άριστη Διδασκαλία.
«Όπως, Άναντα, όποιες οικογένειες έχουν πολλές γυναίκες και λίγους άνδρες, αυτές είναι εύκολο να προσβληθούν από κλέφτες, από διαρρήκτες· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, σε ένα τέλειο ρυζοχώραφο πέφτει μια ασθένεια που ονομάζεται λευκά οστά, έτσι εκείνο το ρυζοχώραφο δεν είναι μακρόβιο· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, σε ένα τέλειο χωράφι ζαχαροκάλαμου πέφτει μια ασθένεια που ονομάζεται κοκκινίλα, έτσι εκείνο το χωράφι ζαχαροκάλαμου δεν είναι μακρόβιο· ακριβώς έτσι, Άναντα, σε όποια Διδασκαλία και διαγωγή το γυναικείο φύλο λαμβάνει την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, εκείνη η άγια ζωή δεν είναι μακρόβια.
«Όπως, Άναντα, ένας άνθρωπος θα έχτιζε εκ των προτέρων ένα ανάχωμα σε μια μεγάλη δεξαμενή μόνο για να μην ξεχειλίσει το νερό· ακριβώς έτσι, Άναντα, από εμένα θεσπίστηκαν εκ των προτέρων οι οκτώ κανόνες σεβασμού για τις μοναχές ως απαραβίαστοι για όλη τη ζωή». Πρώτο.