30.
Ομιλία για τα φαντάσματα, τους θεούς και τη σφαίρα των φαντασμάτων
1201.
... Κ.λπ... «Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, λίγα είναι εκείνα τα όντα που, αφού πέθαναν από τη σφαίρα των φαντασμάτων, επαναγεννιούνται μεταξύ των θεών·
αλλά πολύ περισσότερα είναι εκείνα τα όντα που, αφού πέθαναν από τη σφαίρα των φαντασμάτων, επαναγεννιούνται στη σφαίρα των φαντασμάτων.
Για ποιο λόγο;
Επειδή δεν έχουν δει, μοναχοί, τις τέσσερις ευγενείς αλήθειες.
Ποιων τεσσάρων;
Της ευγενούς αλήθειας του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της προέλευσης του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της παύσης του υπαρξιακού πόνου, της ευγενούς αλήθειας της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου».
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Οι μοναχοί, ευχαριστημένοι, αγαλλίασαν με τα λόγια του Ευλογημένου. Τριακοστό.