10.
Η ομιλία για τον Γκαβαμπάτι
1100.
Κάποτε πολλοί πρεσβύτεροι μοναχοί διέμεναν στους Τσέτα, στη Σαχαντζάνικα.
Εκείνη την περίοδο, πολλοί πρεσβύτεροι μοναχοί, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, είχαν συγκεντρωθεί στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης, και εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους -
«Όποιος άραγε, φίλε, βλέπει τον υπαρξιακό πόνο, αυτός βλέπει και την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την παύση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Γκαβαμπάτι είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Αυτό, φίλοι, το άκουσα μπροστά στον Ευλογημένο, μπροστά του το έλαβα - 'Όποιος, μοναχοί, βλέπει τον υπαρξιακό πόνο, αυτός βλέπει και την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την παύση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιος βλέπει την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, αυτός βλέπει και τον υπαρξιακό πόνο, βλέπει και την παύση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιος βλέπει την παύση του υπαρξιακού πόνου, αυτός βλέπει και τον υπαρξιακό πόνο, βλέπει και την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου. Όποιος βλέπει την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου, αυτός βλέπει και τον υπαρξιακό πόνο, βλέπει και την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, βλέπει και την παύση του υπαρξιακού πόνου'». Δέκατη.