4.
Η ομιλία για την πλήρη χειροτονία
34.
«Με πόσες άραγε, σεβάσμιε κύριε, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία;»
«Με δέκα, Ουπάλι, ιδιότητες προικισμένος ένας μοναχός πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία.
Ποιες δέκα;
Εδώ, Ουπάλι, ένας μοναχός είναι ηθικός, διαμένει συγκρατημένος με την αυτοσυγκράτηση του Πάττιμοκχα, τέλειος στην καλή συμπεριφορά και στον νόμιμο τόπο που συχνάζει, βλέποντας κίνδυνο στα ελάχιστα σφάλματα, αφού αναλάβει τους κανόνες εξάσκησης εξασκείται σε αυτούς·
είναι πολυμαθής, αυτός που θυμάται καλά αυτά που έχει μάθει, αυτός που έχει μεγάλη συσσώρευση μάθησης· εκείνες οι διδασκαλίες που είναι καλές στην αρχή, καλές στη μέση, καλές στο τέλος, με νόημα και φρασεολογία, που ισχυρίζονται την άγια ζωή ολοκληρωμένη και αγνή, τέτοιες διδασκαλίες έχει ακούσει πολλές, τις διατηρεί, τις έχει εξασκήσει λεκτικά, τις έχει εξετάσει με τον νου, τις έχει διεισδύσει καλά με την άποψη·
και ο κύριος μοναστικός κώδικας του είναι καλά μελετημένος αναλυτικά, καλά διαιρεμένος, καλά εφαρμοσμένος, καλά αναλυμένος κατά κανόνα και κατά ιδιαίτερο χαρακτηριστικό·
είναι ικανός να συμπαραστέκεται σε έναν ασθενή ή να προκαλεί να συμπαραστέκεται·
είναι ικανός να απομακρύνει τη δυσαρέσκεια ή να προκαλεί να απομακρύνεται·
είναι ικανός να διαλύει την εγερθείσα τύψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία·
είναι ικανός να απαλλάσσει από την εγερθείσα λανθασμένη άποψη σύμφωνα με τη Διδασκαλία·
είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή·
είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη συνείδηση·
είναι ικανός να παρακινεί στην ανώτερη σοφία.
Από έναν μοναχό προικισμένο με αυτές τις δέκα ιδιότητες, Ουπάλι, πρέπει να δοθεί πλήρης χειροτονία».
Τέταρτο.