3.
Η ομιλία για τη φωτιά
234.
Τότε αρκετοί μοναχοί, αφού ντύθηκαν το πρωί και πήραν τα κύπελλα και τους χιτώνες τους, μπήκαν στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή.
Σε αυτούς που λένε έτσι, μοναχοί, οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές πρέπει να λεχθεί έτσι - 'Όταν, φίλε, η συνείδηση είναι νωθρή, ποιων παραγόντων της φώτισης εκείνη την περίοδο δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη, ποιων παραγόντων της φώτισης εκείνη την περίοδο είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη; Και όταν, φίλε, η συνείδηση είναι ανήσυχη, ποιων παραγόντων της φώτισης εκείνη την περίοδο δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη, ποιων παραγόντων της φώτισης εκείνη την περίοδο είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη;' Όταν ρωτηθούν έτσι, μοναχοί, οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές δεν θα μπορέσουν να απαντήσουν, και επιπλέον θα περιέλθουν σε δυσφορία. Για ποιο λόγο; Επειδή, μοναχοί, είναι εκτός του πεδίου τους.
«Δεν βλέπω, μοναχοί, κανέναν στον κόσμο μαζί με τους θεούς, μαζί με τον Μάρα, μαζί με τους Βράχμα, στη γενιά μαζί με τους ασκητές και βραχμάνους, μαζί με θεούς και ανθρώπους, που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τον νου με την απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις, εκτός από τον Τατχάγκατα ή έναν μαθητή του Τατχάγκατα, ή αφού ακούσει από εδώ.
«Όταν, μοναχοί, η συνείδηση είναι νωθρή, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος εκείνη την περίοδο για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της γαλήνης, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αυτοσυγκέντρωσης, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αταραξίας. Για ποιο λόγο; Η νωθρή συνείδηση, μοναχοί, είναι δύσκολο να εγερθεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος θα ήθελε να ανάψει μια μικρή φωτιά. Αυτός εκεί θα έριχνε υγρά χορτάρια, και θα έριχνε υγρές κοπριές, και θα έριχνε υγρά ξύλα, και θα φυσούσε υγρό αέρα, και θα τη σκέπαζε με σκόνη· είναι άραγε ικανός εκείνος ο άνθρωπος να ανάψει μια μικρή φωτιά;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν η συνείδηση είναι νωθρή, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος εκείνη την περίοδο για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της γαλήνης, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αυτοσυγκέντρωσης, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αταραξίας. Για ποιο λόγο; Η νωθρή συνείδηση, μοναχοί, είναι δύσκολο να εγερθεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όταν όμως, μοναχοί, η συνείδηση είναι νωθρή, είναι ο κατάλληλος χρόνος εκείνη την περίοδο για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της διερεύνησης των φαινομένων, είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της ενεργητικότητας, είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αγαλλίασης. Για ποιο λόγο; Η νωθρή συνείδηση, μοναχοί, είναι εύκολο να εγερθεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος θα ήθελε να ανάψει μια μικρή φωτιά. Αυτός εκεί θα έριχνε ξερά χορτάρια, και θα έριχνε ξερές κοπριές, και θα έριχνε ξερά ξύλα, και θα φυσούσε με το στόμα, και δεν θα τη σκέπαζε με σκόνη· είναι άραγε ικανός εκείνος ο άνθρωπος να ανάψει μια μικρή φωτιά;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν η συνείδηση είναι νωθρή, είναι ο κατάλληλος χρόνος εκείνη την περίοδο για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της διερεύνησης των φαινομένων, είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της ενεργητικότητας, είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αγαλλίασης. Για ποιο λόγο; Η νωθρή συνείδηση, μοναχοί, είναι εύκολο να εγερθεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όταν, μοναχοί, η συνείδηση είναι ανήσυχη, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος εκείνη την περίοδο για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της διερεύνησης των φαινομένων, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της ενεργητικότητας, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αγαλλίασης. Για ποιο λόγο; Η ανήσυχη συνείδηση, μοναχοί, είναι δύσκολο να κατευναστεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος θα ήθελε να σβήσει μια μεγάλη μάζα φωτιάς. Αυτός εκεί θα έριχνε ξερά χορτάρια, και θα έριχνε ξερές κοπριές, και θα έριχνε ξερά ξύλα, και θα φυσούσε με το στόμα, και δεν θα την σκέπαζε με χώμα· είναι άραγε ικανός εκείνος ο άνθρωπος να σβήσει τη μεγάλη μάζα φωτιάς;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν η συνείδηση είναι ανήσυχη, δεν είναι κατάλληλος χρόνος εκείνη τη στιγμή για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της διερεύνησης των φαινομένων, δεν είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της ενεργητικότητας, δεν είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αγαλλίασης. Για ποιο λόγο; Η ανήσυχη συνείδηση, μοναχοί, είναι δύσκολο να κατευναστεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όταν όμως, μοναχοί, η συνείδηση είναι ανήσυχη, είναι κατάλληλος χρόνος εκείνη τη στιγμή για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της γαλήνης, είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αυτοσυγκέντρωσης, είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αταραξίας. Για ποιο λόγο; Η ανήσυχη συνείδηση, μοναχοί, είναι εύκολο να κατευναστεί με αυτούς τους παράγοντες.
«Όπως, μοναχοί, ένας άνθρωπος θα ήθελε να σβήσει μια μεγάλη μάζα φωτιάς. Αυτός εκεί θα έριχνε υγρά χορτάρια, και θα έριχνε υγρές κοπριές, και θα έριχνε υγρά ξύλα, και θα φυσούσε υγρό αέρα, και θα τη σκέπαζε με σκόνη· είναι άραγε ικανός εκείνος ο άνθρωπος να σβήσει τη μεγάλη μάζα φωτιάς;» «Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν η συνείδηση είναι ανήσυχη, είναι κατάλληλος χρόνος εκείνη τη στιγμή για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της γαλήνης, είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αυτοσυγκέντρωσης, είναι κατάλληλος χρόνος για την ανάπτυξη του παράγοντα φώτισης της αταραξίας. Για ποιο λόγο; Η ανήσυχη συνείδηση, μοναχοί, είναι εύκολο να κατευναστεί με αυτούς τους παράγοντες. Τη μνήμη όμως, μοναχοί, τη λέω χρήσιμη παντού». Τρίτη.