31-33.
Ομιλία για το εξωτερικό παρελθόν και τα λοιπά ως πόνο
198-200.
«Οι υλικές μορφές, μοναχοί, είναι οδυνηρές, παρελθούσες, μέλλουσες, παρούσες.
Οι ήχοι...
οι οσμές...
οι γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
τα νοητικά φαινόμενα είναι οδυνηρά, παρελθόντα, μέλλοντα, παρόντα.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».