5.
Η ομιλία για τη θεότητα
69.
Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτά τα έξι φαινόμενα, σεβάσμιε κύριε, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού.
Ποια έξι;
Σεβασμός προς τον Διδάσκαλο, σεβασμός προς τη Διδασκαλία, σεβασμός προς την Κοινότητα, σεβασμός προς την εξάσκηση, ευκολία στην αποδοχή συμβουλής, καλή φιλία -
αυτά λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι τα έξι φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού».
Αυτά είπε εκείνη η θεότητα.
Ο Διδάσκαλος συμφώνησε.
Τότε εκείνη η θεότητα, λέγοντας «Ο Διδάσκαλός μου συμφώνησε», αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά της και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε εμένα· αφού πλησίασε, μου απέδωσε σεβασμό και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, μοναχοί, εκείνη η θεότητα μου είπε: 'Αυτά τα έξι φαινόμενα, σεβάσμιε κύριε, οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού. Ποια έξι; Σεβασμός προς τον Διδάσκαλο, σεβασμός προς τη Διδασκαλία, σεβασμός προς την Κοινότητα, σεβασμός προς την εξάσκηση, ευκολία στην αποδοχή συμβουλής, καλή φιλία - αυτά λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι τα έξι φαινόμενα που οδηγούν στη μη παρακμή ενός μοναχού'. Αυτά είπε, μοναχοί, εκείνη η θεότητα. Αφού είπε αυτά, μου απέδωσε σεβασμό, με περιήλθε κρατώντας με στα δεξιά του και εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, είπε: «Εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, κατανοώ έτσι αναλυτικά το νόημα αυτού που ειπώθηκε συνοπτικά από τον Ευλογημένο. Εδώ, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός ο ίδιος σέβεται τον Διδάσκαλο και επαινεί τον σεβασμό προς τον Διδάσκαλο. Και τους άλλους μοναχούς που δεν σέβονται τον Διδάσκαλο τους παρακινεί στον σεβασμό προς τον Διδάσκαλο. Και τους άλλους μοναχούς που σέβονται τον Διδάσκαλο τους επαινεί με πραγματικά, αληθή λόγια την κατάλληλη ώρα. Ο ίδιος σέβεται τη Διδασκαλία... κ.λπ... σέβεται την Κοινότητα... σέβεται την εξάσκηση... είναι εύκολος στην αποδοχή συμβουλής... έχει καλούς φίλους και επαινεί την καλή φιλία. Και τους άλλους μοναχούς που δεν έχουν καλούς φίλους τους παρακινεί στην καλή φιλία. Και τους άλλους μοναχούς που έχουν καλούς φίλους τους επαινεί με πραγματικά, αληθή λόγια την κατάλληλη ώρα. Αυτού λοιπόν εγώ, σεβάσμιε κύριε, που ειπώθηκε συνοπτικά από τον Ευλογημένο, κατανοώ έτσι αναλυτικά το νόημα».
«Καλώς, καλώς, Σαριπούττα! Καλώς πράγματι εσύ, Σαριπούττα, κατανοείς έτσι αναλυτικά το νόημα αυτού που ειπώθηκε συνοπτικά από εμένα. Εδώ, Σαριπούττα, ένας μοναχός ο ίδιος σέβεται τον Διδάσκαλο και επαινεί τον σεβασμό προς τον Διδάσκαλο. Και τους άλλους μοναχούς που δεν σέβονται τον Διδάσκαλο τους παρακινεί στον σεβασμό προς τον Διδάσκαλο. Και τους άλλους μοναχούς που σέβονται τον Διδάσκαλο τους επαινεί με πραγματικά, αληθή λόγια την κατάλληλη ώρα. Ο ίδιος σέβεται τη Διδασκαλία... κ.λπ... σέβεται την Κοινότητα... σέβεται την εξάσκηση... είναι εύκολος στην αποδοχή συμβουλής... έχει καλούς φίλους και επαινεί την καλή φιλία. Και τους άλλους μοναχούς που δεν έχουν καλούς φίλους τους παρακινεί στην καλή φιλία. Και τους άλλους μοναχούς που έχουν καλούς φίλους τους επαινεί με πραγματικά, αληθή λόγια την κατάλληλη ώρα. Αυτού λοιπόν, Σαριπούττα, που ειπώθηκε συνοπτικά από εμένα, έτσι αναλυτικά πρέπει να κατανοηθεί το νόημα». Πέμπτο.