5.
Η ομιλία για τον Τσούντα
83.
τον Βούδα, τον κύριο της Διδασκαλίας, αυτόν που έχει εγκαταλείψει την επιθυμία·
τον ανώτατο των δίποδων, τον εξαίρετο μεταξύ των αμαξηλατών, πόσοι στον κόσμο είναι οι ασκητές; Αυτό, σε παρακαλώ, πες μου».
84.
Αυτούς σου φανερώνω, ερωτηθείς ενώπιόν σου·
Ο νικητής της οδού και ο διδάσκαλος της οδού, αυτός που ζει στην οδό και ο φθορέας της οδού».
85.
Πώς ο διδάσκαλος της οδού είναι ασύγκριτος;
Αυτόν που ζει στην οδό πες μου, ρωτημένος, και φανέρωσέ μου τον φθορέα της οδού».
86.
οδηγός του κόσμου μαζί με τους θεούς, τέτοιον νικητή της οδού αποκαλούν οι Βούδες.»
87.
αυτόν που κόβει την αβεβαιότητα, τον σοφό χωρίς λαχτάρα, τον αποκαλούν δεύτερο μοναχό, αυτόν που δείχνει την οδό.
88.
ασκώντας τις αψεγάδιαστες καταστάσεις, τον αποκαλούν τρίτο μοναχό, αυτόν που ζει στην οδό.
89.
ο απατηλός, ο ασυγκράτητος, το άχυρο, συμπεριφερόμενος με πρέπουσα εμφάνιση, αυτός είναι ο φθορέας της οδού.
90.
Γνωρίζοντας ότι όλοι δεν είναι τέτοιοι, έτσι βλέποντας η πίστη του δεν χάνεται·
Πώς άραγε με τον διεφθαρμένο τον αδιάφθορο, τον αγνό με τον ακάθαρτο ίσο θα έκανε;»
Τέλος της ομιλίας Τσούντα, πέμπτη.