5.
Η ομιλία για τη συμπόνια
235.
«Προικισμένος με πέντε ιδιότητες, μοναχοί, ένας μοναχός κάτοικος συμπονεί τους λαϊκούς.
Ποιες είναι αυτές οι πέντε;
Παρακινεί στην ανώτερη ηθική διαγωγή·
εγκαθιστά στην ενόραση της Διδασκαλίας·
αφού πλησιάσει τους ασθενείς εγείρει τη μνήμη -
'Ας εδραιώσουν οι σεβάσμιοι τη μνήμη σε αυτό που είναι άξιο σεβασμού'·
όταν όμως μια μεγάλη κοινότητα μοναχών έχει φτάσει, μοναχοί από διάφορες χώρες, αφού πλησιάσει τους λαϊκούς ανακοινώνει:
«Μια μεγάλη κοινότητα μοναχών, φίλοι, έχει φτάσει, μοναχοί από διάφορες χώρες· κάντε αξιέπαινες πράξεις, είναι κατάλληλος χρόνος να κάνετε αξιέπαινες πράξεις»·
όποια τροφή του δίνουν, είτε απλή είτε εξαίσια, αυτή ο ίδιος καταναλώνει, δεν σπαταλά τις προσφορές δοσμένες με πίστη.
Με αυτές τις πέντε ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος ένας μοναχός κάτοικος συμπονεί τους λαϊκούς».
Πέμπτο.