6.
Η ομιλία για την Τσάλα
167.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε η μοναχή Τσάλα, αφού ντύθηκε το πρωί... κ.λπ...
κάθισε για ημερήσια διαμονή στη βάση κάποιου δένδρου.
Τότε ο Μάρα ο Κακός πλησίασε τη μοναχή Τσάλα·
αφού πλησίασε, είπε στη μοναχή Τσάλα:
«Τι λοιπόν εσύ, μοναχή, δεν εγκρίνεις;»
«Τη γέννηση εγώ, φίλε, δεν εγκρίνω».
«Γιατί λοιπόν τη γέννηση δεν εγκρίνεις; Αυτός που γεννήθηκε απολαμβάνει τις ηδονές·
Ποιος λοιπόν σε έπεισε σε αυτό: μην εγκρίνεις τη γέννηση, μοναχή;»
«Για αυτόν που γεννήθηκε υπάρχει θάνατος, αυτός που γεννήθηκε αγγίζει τα βάσανα·
Φυλάκιση, δολοφονία, ταλαιπωρία· για αυτό τη γέννηση δεν εγκρίνω.
«Ο Βούδας δίδαξε τη Διδασκαλία, την υπέρβαση της γέννησης·
Για την εγκατάλειψη κάθε βασάνου, αυτός με εγκατέστησε στην αλήθεια.
«Όσα όντα πηγαίνουν στην υλική σφαίρα, κι όσα παραμένουν στην άυλη·
Μη γνωρίζοντας την παύση, έρχονται σε επαναγέννηση».
Τότε ο Μάρα ο Κακός, «με γνωρίζει η μοναχή Τσάλα», δυστυχισμένος και καταθλιμμένος εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.