4.
Η ομιλία για τις ευλογίες
Έτσι έχω ακούσει - Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα. Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
261.
επιθυμώντας την ευημερία, πες την ύψιστη ευλογία».
262.
η ευσέβεια προς εκείνους που αξίζουν ευσέβεια, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
263.
ορθή κατεύθυνση του εαυτού, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
264.
και η ομιλία που είναι καλά ειπωμένη, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
265.
και οι ακώλυτες δραστηριότητες, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
266.
οι ανεπίληπτες πράξεις, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
267.
η επιμέλεια στις νοητικές καταστάσεις, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
268.
την κατάλληλη στιγμή η ακοή της Διδασκαλίας, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
269.
την κατάλληλη στιγμή η συζήτηση της Διδασκαλίας, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
270.
και η πραγμάτωση της Νιμπάνα, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
271.
χωρίς λύπη, χωρίς σκόνη, ασφαλής, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
272.
παντού πηγαίνουν με ασφάλεια, αυτή είναι γι' αυτούς η ύψιστη ευλογία».
Τέλος της ομιλίας Μανγκάλα, τέταρτη.