11.
Η ομιλία για τον Μπαντράκα
363.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Μάλλα· Ουρουβελακάππα ήταν το όνομα μιας κωμόπολης των Μάλλα.
Τότε ο Μπαντράκα, ο αρχηγός του χωριού, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Μπαντράκα, ο αρχηγός του χωριού, είπε στον Ευλογημένο:
«Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας μου διδάξει ο Ευλογημένος την προέλευση και την πάροδο του υπαρξιακού πόνου».
«Αν εγώ, αρχηγέ του χωριού, σου δίδασκα την προέλευση και την πάροδο του υπαρξιακού πόνου σχετικά με το παρελθόν -
'έτσι ήταν στο παρελθόν', εκεί θα μπορούσε να υπάρξει σε σένα αβεβαιότητα, θα μπορούσε να υπάρξει αμφιβολία.
Αν εγώ, αρχηγέ του χωριού, σου δίδασκα την προέλευση και την πάροδο του υπαρξιακού πόνου σχετικά με το μέλλον -
'έτσι θα είναι στο μέλλον', ακόμη και εκεί θα μπορούσε να υπάρξει σε σένα αβεβαιότητα, θα μπορούσε να υπάρξει αμφιβολία.
Αλλά εγώ, αρχηγέ του χωριού, ακριβώς εδώ καθισμένος, σε σένα ακριβώς εδώ καθισμένο, θα διδάξω την προέλευση και την πάροδο του υπαρξιακού πόνου.
Άκουσέ το, πρόσεχε καλά·
θα μιλήσω».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο Μπαντράκα, ο αρχηγός του χωριού, στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, υπάρχουν σε σένα στην Ουρουβελακάππα άνθρωποι για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Υπάρχουν σε μένα, σεβάσμιε κύριε, στην Ουρουβελακάππα άνθρωποι για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος». «Υπάρχουν όμως σε σένα, αρχηγέ του χωριού, στην Ουρουβελακάππα άνθρωποι για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους δεν θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Υπάρχουν σε μένα, σεβάσμιε κύριε, στην Ουρουβελακάππα άνθρωποι για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους δεν θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος». «Ποια άραγε, αρχηγέ του χωριού, είναι η αιτία, ποια η συνθήκη για την οποία για μερικούς ανθρώπους της Ουρουβελακάππα από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Για εκείνους τους ανθρώπους της Ουρουβελακάππα, σεβάσμιε κύριε, για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος, υπάρχει σε μένα θέληση και πάθος για αυτούς. Για εκείνους όμως τους ανθρώπους της Ουρουβελακάππα, σεβάσμιε κύριε, για τους οποίους από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξή τους δεν θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος, δεν υπάρχει σε μένα θέληση και πάθος για αυτούς». «Με αυτή τη Διδασκαλία, αρχηγέ του χωριού, που έχει ιδωθεί, που έχει γνωστεί, που είναι άμεσα αποτελεσματική, που έχει επιτευχθεί, που έχει διεισδυθεί, οδήγησε συμπέρασμα για το παρελθόν και το μέλλον - 'οποιοσδήποτε πόνος εγειρόμενος εγέρθηκε στο παρελθόν, όλος αυτός είχε ως ρίζα την επιθυμία, είχε ως πηγή την επιθυμία. Διότι η επιθυμία είναι η ρίζα του υπαρξιακού πόνου. Και οποιοσδήποτε πόνος εγειρόμενος θα εγερθεί στο μέλλον, όλος αυτός θα έχει ως ρίζα την επιθυμία, θα έχει ως πηγή την επιθυμία. Διότι η επιθυμία είναι η ρίζα του υπαρξιακού πόνου'». «Θαυμαστό, σεβάσμιε κύριε, εκπληκτικό, σεβάσμιε κύριε! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό, σεβάσμιε κύριε, από τον Ευλογημένο - 'οποιοσδήποτε πόνος εγειρόμενος εγείρεται, όλος αυτός έχει ως ρίζα την επιθυμία, έχει ως πηγή την επιθυμία. Διότι η επιθυμία είναι η ρίζα του υπαρξιακού πόνου'. Υπάρχει σε μένα, σεβάσμιε κύριε, ένας γιος ονόματι Τσιραβάσι που διαμένει έξω από την πόλη σε δημόσιο ξενώνα. Έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, σηκώνομαι νωρίς το πρωί και στέλνω έναν άνδρα - 'πήγαινε, φίλε, μάθε για τον νεαρό Τσιραβάσι'. Και όσο, σεβάσμιε κύριε, εκείνος ο άνδρας δεν επιστρέφει, υπάρχει σε μένα μεταβολή - 'μακάρι να μην έχει συμβεί τίποτα κακό στον νεαρό Τσιραβάσι'».
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξη του νεαρού Τσιραβάσι θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Σεβάσμιε κύριε, από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξη του νεαρού μου Τσιραβάσι θα υπήρχε μεταβολή ακόμη και στη ζωή μου, πόσο μάλλον δεν θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Και με αυτή τη μέθοδο, αρχηγέ του χωριού, πρέπει να γίνει κατανοητό - 'οποιοσδήποτε πόνος εγειρόμενος εγείρεται, όλος αυτός έχει ως ρίζα την επιθυμία, έχει ως πηγή την επιθυμία. Διότι η επιθυμία είναι η ρίζα του υπαρξιακού πόνου'».
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, όταν η μητέρα του Τσιραβάσι ήταν αθέατη από σένα, ήταν άγνωστη σε σένα, υπήρχε σε σένα θέληση ή πάθος ή αγάπη για τη μητέρα του Τσιραβάσι;» «Όχι, Σεβάσμιε Κύριε». «Βασιζόμενος στην όραση ή στην ακοή, αρχηγέ του χωριού, έγινε έτσι σε σένα - 'θέληση ή πάθος ή αγάπη για τη μητέρα του Τσιραβάσι';» «Ναι, σεβάσμιε κύριε».
«Τι νομίζεις, αρχηγέ του χωριού, από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξη της μητέρας του Τσιραβάσι θα εγείρονταν σε σένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος;» «Σεβάσμιε κύριε, από τη δολοφονία ή τη φυλάκιση ή τη δήμευση ή την επίπληξη της μητέρας του Τσιραβάσι θα υπήρχε μεταβολή ακόμη και στη ζωή μου, πόσο μάλλον δεν θα εγείρονταν σε μένα λύπη, θρήνος, πόνος, δυσαρέσκεια και άγχος!» «Και με αυτή τη μέθοδο, αρχηγέ του χωριού, πρέπει να γίνει κατανοητό - 'οποιοσδήποτε πόνος εγειρόμενος εγείρεται, όλος αυτός έχει ως ρίζα την επιθυμία, έχει ως πηγή την επιθυμία. Διότι η επιθυμία είναι η ρίζα του υπαρξιακού πόνου'». Ενδέκατη.