8.
Η ομιλία για την προσοχή
8.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«Θα μπορούσε άραγε, σεβάσμιε κύριε, ένας μοναχός να επιτύχει τέτοια αυτοσυγκέντρωση ώστε να μην δίνει προσοχή στο μάτι, να μην δίνει προσοχή στην ύλη, να μην δίνει προσοχή στο αυτί, να μην δίνει προσοχή στον ήχο, να μην δίνει προσοχή στη μύτη, να μην δίνει προσοχή στην οσμή, να μην δίνει προσοχή στη γλώσσα, να μην δίνει προσοχή στη γεύση, να μην δίνει προσοχή στο σώμα, να μην δίνει προσοχή στο απτό αντικείμενο, να μην δίνει προσοχή στη γη, να μην δίνει προσοχή στο νερό, να μην δίνει προσοχή στη φωτιά, να μην δίνει προσοχή στον αέρα, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο του άπειρου χώρου, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο άπειρης συνείδησης, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο της μηδαμινότητας, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, να μην δίνει προσοχή σε αυτόν τον κόσμο, να μην δίνει προσοχή στον μεταθανάτιο κόσμο· και αυτό που έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, και σε αυτό να μην δίνει προσοχή· και όμως να δίνει προσοχή;»
«Θα μπορούσε, Άναντα, ένας μοναχός να επιτύχει τέτοια αυτοσυγκέντρωση ώστε να μην δίνει προσοχή στο μάτι, να μην δίνει προσοχή στην ύλη, να μην δίνει προσοχή στο αυτί, να μην δίνει προσοχή στον ήχο, να μην δίνει προσοχή στη μύτη, να μην δίνει προσοχή στην οσμή, να μην δίνει προσοχή στη γλώσσα, να μην δίνει προσοχή στη γεύση, να μην δίνει προσοχή στο σώμα, να μην δίνει προσοχή στο απτό αντικείμενο, να μην δίνει προσοχή στη γη, να μην δίνει προσοχή στο νερό, να μην δίνει προσοχή στη φωτιά, να μην δίνει προσοχή στον αέρα, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο του άπειρου χώρου, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο άπειρης συνείδησης, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο της μηδαμινότητας, να μην δίνει προσοχή στο επίπεδο της μήτε-αντίληψης-μήτε-μη-αντίληψης, να μην δίνει προσοχή σε αυτόν τον κόσμο, να μην δίνει προσοχή στον μεταθανάτιο κόσμο· και αυτό που έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, και σε αυτό να μην δίνει προσοχή· και όμως να δίνει προσοχή».
«Πώς όμως, σεβάσμιε κύριε, θα μπορούσε ένας μοναχός να επιτύχει τέτοια αυτοσυγκέντρωση ώστε να μην δίνει προσοχή στο μάτι, να μην δίνει προσοχή στην ύλη... και αυτό που έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, και σε αυτό να μην δίνει προσοχή· και όμως να δίνει προσοχή;»
«Εδώ, Άναντα, ένας μοναχός δίνει προσοχή έτσι: 'Αυτό είναι γαλήνιο, αυτό είναι εξαίσιο, δηλαδή ο κατευνασμός όλων των δραστηριοτήτων, η παραίτηση από όλες τις προσκολλήσεις, η εξάλειψη της επιθυμίας, το μη πάθος, η παύση, το Νιμπάνα'. Έτσι λοιπόν, Άναντα, θα μπορούσε ένας μοναχός να επιτύχει τέτοια αυτοσυγκέντρωση ώστε να μην δίνει προσοχή στο μάτι, να μην δίνει προσοχή στην ύλη... κ.λπ... και αυτό που έχει ιδωθεί, ακουστεί, αισθανθεί, γνωστεί, επιτευχθεί, αναζητηθεί, εξερευνηθεί με τον νου, και σε αυτό να μην δίνει προσοχή· και όμως να δίνει προσοχή». Όγδοη.