3.
Η ομιλία για τον Ασουρίντακα
189.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Άκουσε ο βραχμάνος Ασουρίνντακα Μπαράντβατζα -
«Ένας βραχμάνος του σογιού Μπαραντβάτζα, λοιπόν, εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή κοντά στον ασκητή Γκόταμα» - θυμωμένος και δυσαρεστημένος πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, υβρίζει και χλευάζει τον Ευλογημένο με άπρεπα και σκληρά λόγια.
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο Ευλογημένος έμεινε σιωπηλός.
Τότε ο βραχμάνος Ασουρίνντακα Μπαράντβατζα είπε στον Ευλογημένο:
«Νικήθηκες, ασκητή, νικήθηκες, ασκητή!»
αλλά η νίκη είναι αυτή, η ανοχή αυτού που συνειδητοποιεί.
αυτός που δεν οργίζεται σε αυτόν που είναι οργισμένος, κερδίζει τη μάχη που είναι δύσκολο να κερδηθεί.
γνωρίζοντας ότι ο άλλος είναι οργισμένος, αυτός που μνήμων ηρεμεί.
οι άνθρωποι τον θεωρούν ανόητο, όσοι είναι ανίδεοι της Διδασκαλίας».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βραχμάνος Ασουρίνντακα Μπαράντβατζα είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα... κ.λπ... γνώρισε άμεσα. Και ο σεβάσμιος Μπαράντβατζα έγινε ένας από τους Άξιους».