4.
Η ομιλία για την Αρουναβατί
185.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Κάποτε στο παρελθόν, μοναχοί, υπήρχε ένας βασιλιάς ονόματι Αρουναβά. Του βασιλιά Αρουναβά, μοναχοί, η βασιλική πρωτεύουσα ονομαζόταν Αρουναβατί. Ο Ευλογημένος Σικχί, μοναχοί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, διέμενε εξαρτώμενος από τη βασιλική πρωτεύουσα Αρουναβατί. Του Ευλογημένου Σικχί, μοναχοί, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου, το ζεύγος μαθητών ονομαζόταν Αμπιμπού και Σαμπχάβα, ήταν το κορυφαίο, το ευλογημένο ζεύγος. Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, απευθύνθηκε στον μοναχό Αμπιμπού: "Έλα, βραχμάνε, ας πάμε σε κάποιον κόσμο του Βράχμα, μέχρι να είναι η ώρα για το γεύμα". "Ναι, σεβάσμιε κύριε", απάντησε, μοναχοί, ο μοναχός Αμπιμπού στον Ευλογημένο Σικχί, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο. Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο μοναχός Αμπιμπού - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκαν από τη βασιλική πρωτεύουσα Αρουναβατί και εμφανίστηκαν σε εκείνον τον κόσμο του Βράχμα.
«Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, απευθύνθηκε στον μοναχό Αμπιμπού: "Ας σου έρθει, βραχμάνε, μια ομιλία για τη Διδασκαλία προς τον Βράχμα και τη συνέλευση του Βράχμα και τους ακολούθους του Βράχμα". "Ναι, σεβάσμιε κύριε", απάντησε, μοναχοί, ο μοναχός Αμπιμπού στον Ευλογημένο Σικχί, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο, και δίδαξε, παρακίνησε, ενθάρρυνε και ευχαρίστησε τον Βράχμα και τη συνέλευση του Βράχμα και τους ακολούθους του Βράχμα με μια ομιλία για τη Διδασκαλία. Εκεί, μοναχοί, ο Βράχμα και η συνέλευση του Βράχμα και οι ακόλουθοι του Βράχμα παραπονούνταν, επέκριναν και διαμαρτύρονταν: "Είναι καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, είναι εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, πώς είναι δυνατόν ενώ ο Διδάσκαλος είναι παρών, ο μαθητής να διδάσκει τη Διδασκαλία!"
«Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, απευθύνθηκε στον μοναχό Αμπιμπού: "Παραπονούνται, βραχμάνε, ο Βράχμα και η συνέλευση του Βράχμα και οι ακόλουθοι του Βράχμα - είναι καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, είναι εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, πώς είναι δυνατόν ενώ ο Διδάσκαλος είναι παρών, ο μαθητής να διδάσκει τη Διδασκαλία! Τότε λοιπόν εσύ, βραχμάνε, συγκλόνισε ακόμη περισσότερο τον Βράχμα και τη συνέλευση του Βράχμα και τους ακολούθους του Βράχμα". "Ναι, σεβάσμιε κύριε", απάντησε, μοναχοί, ο μοναχός Αμπιμπού στον Ευλογημένο Σικχί, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο, και δίδαξε τη Διδασκαλία με ορατό σώμα, δίδαξε τη Διδασκαλία και με αόρατο σώμα, δίδαξε τη Διδασκαλία με ορατό το κάτω μισό του σώματος και αόρατο το πάνω μισό του σώματος, δίδαξε τη Διδασκαλία με ορατό το πάνω μισό του σώματος και αόρατο το κάτω μισό του σώματος. Εκεί, μοναχοί, ο Βράχμα και η συνέλευση του Βράχμα και οι ακόλουθοι του Βράχμα γέμισαν με θαυμασμό και έκπληξη: "Είναι καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, είναι εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, η μεγάλη υπερφυσική δύναμη και η μεγάλη ισχύς του ασκητή!"
«Τότε ο μοναχός Αμπιμπού είπε στον Ευλογημένο Σικχί, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο: "Γνωρίζω άμεσα, σεβάσμιε κύριε, ότι στη μέση της κοινότητας μοναχών είπα τέτοια λόγια: είμαι ικανός, φίλοι, στεκόμενος στον κόσμο του Βράχμα, να ενημερώσω με τη φωνή μου το χιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα". "Είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, βραχμάνε, είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, βραχμάνε· εσύ, βραχμάνε, στεκόμενος στον κόσμο του Βράχμα, να ενημερώσεις με τη φωνή σου το χιλιοπλάσιο κοσμικό σύστημα". "Ναι, σεβάσμιε κύριε", απάντησε, μοναχοί, ο μοναχός Αμπιμπού στον Ευλογημένο Σικχί, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο, και στεκόμενος στον κόσμο του Βράχμα είπε αυτούς τους στίχους:
Τινάξτε τον στρατό του θανάτου, όπως ο ελέφαντας ένα καλαμένιο σπίτι.
Αφού εγκαταλείψει την περιπλάνηση στον κύκλο των γεννήσεων, θα θέσει τέρμα στον πόνο».
«Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, και ο μοναχός Αμπιμπού, αφού συγκλόνισαν τον Βράχμα και τη συνέλευση του Βράχμα και τους ακολούθους του Βράχμα - όπως ακριβώς... κ.λπ... εξαφανίστηκαν από εκείνον τον κόσμο του Βράχμα και εμφανίστηκαν στη βασιλική πρωτεύουσα Αρουναβατί. Τότε, μοναχοί, ο Ευλογημένος Σικχί, ο Άξιος, ο Πλήρως Αυτοφωτισμένος, απευθύνθηκε στους μοναχούς: "Ακούσατε, μοναχοί, τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε;" "Ακούσαμε, σεβάσμιε κύριε, τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε". "Πώς όμως εσείς, μοναχοί, ακούσατε τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε;" Έτσι εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούσαμε τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε -
Τινάξτε τον στρατό του θανάτου, όπως ο ελέφαντας ένα καλαμένιο σπίτι.
Αφού εγκαταλείψει την περιπλάνηση στον κύκλο των γεννήσεων, θα θέσει τέρμα στον πόνο».
"Έτσι εμείς, σεβάσμιε κύριε, ακούσαμε τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε". "Καλώς, καλώς, μοναχοί· καλώς πράγματι εσείς, μοναχοί! Ακούσατε τους στίχους του μοναχού Αμπιμπού που στεκόταν στον κόσμο του Βράχμα και τους απήγγειλε"».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Οι μοναχοί, ευχαριστημένοι, αγαλλίασαν με τα λόγια του Ευλογημένου.