10.
Η ομιλία για αυτούς που εγείρονται
60.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«Όσο, σεβάσμιε κύριε, οι Τατχάγκατα δεν εγείρονται στον κόσμο, οι Άξιοι, οι Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, τόσο οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές τιμούνται, σέβονται, ευλαβούνται, χαίρουν ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Όταν όμως, σεβάσμιε κύριε, οι Τατχάγκατα εγείρονται στον κόσμο, οι Άξιοι, οι Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, τότε οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές δεν τιμούνται, δεν σέβονται, δεν ευλαβούνται, δεν χαίρουν ευσέβειας και εκτίμησης, δεν είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Ο ίδιος ο Ευλογημένος τώρα, σεβάσμιε κύριε, τιμάται, σέβεται, ευλαβείται, χαίρει ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, καθώς και η κοινότητα μοναχών».
«Έτσι είναι, Άναντα, όσο, Άναντα, οι Τατχάγκατα δεν εγείρονται στον κόσμο, οι Άξιοι, οι Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, τόσο οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές τιμούνται, σέβονται, ευλαβούνται, χαίρουν ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Όταν όμως, Άναντα, οι Τατχάγκατα εγείρονται στον κόσμο, οι Άξιοι, οι Πλήρως Αυτοφωτισμένοι, τότε οι αλλόδοξοι περιπλανώμενοι ασκητές δεν τιμούνται, δεν σέβονται, δεν ευλαβούνται, δεν χαίρουν ευσέβειας και εκτίμησης, δεν είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. Ο ίδιος ο Τατχάγκατα τώρα τιμάται, σέβεται, ευλαβείται, χαίρει ευσέβειας και εκτίμησης, είναι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, καθώς και η κοινότητα μοναχών».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
όσο δεν ανατέλλει ο φωτοφόρος·
όταν ο λαμπρός ήλιος ανατείλει,
χάνει τη λάμψη του και δεν φέγγει πια.
όσο οι Πλήρως Αυτοφωτισμένοι δεν εγείρονται στον κόσμο·
οι ορθολογιστές δεν εξαγνίζονται ούτε και οι μαθητές τους,
αυτοί με τις λανθασμένες απόψεις δεν απελευθερώνονται από τον υπαρξιακό πόνο». Δέκατη.