10.
Η ομιλία για τους μεγάλους λογισμούς του Ανουρούντα
30.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη χώρα των Μπάγκα, στο Σουσουμαραγκίρα, στο δάσος Μπεσακαλά, στο πάρκο των ελαφιών.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Ανουρούντα διέμενε στους Τσέτι, στο δασικό πάρκο Πατσινάβαμσα.
Τότε στον σεβάσμιο Ανουρούντα, που είχε μεταβεί σε ιδιωτικό χώρο και ήταν σε απομόνωση, εγέρθηκε αυτός ο αναλογισμός στο νου:
«Αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που έχει πολλές επιθυμίες·
αυτή η Διδασκαλία είναι για τον ικανοποιημένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον δυσαρεστημένο·
αυτή η Διδασκαλία είναι για τον απομονωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την κοινωνική συναναστροφή·
αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον οκνηρό·
αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που έχει εφαρμοσμένη μνήμη, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον επιλήσμονα·
αυτή η Διδασκαλία είναι για τον αυτοσυγκεντρωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο·
αυτή η Διδασκαλία είναι για τον σοφό, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που στερείται σοφίας».
Τότε ο Ευλογημένος, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του σεβάσμιου Ανουρούντα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του· ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τη χώρα των Μπάγκα, από το Σουσουμαραγκίρα, από το δάσος Μπεσακαλά, από το πάρκο των ελαφιών και εμφανίστηκε στους Τσέτι, στο δασικό πάρκο Πατσινάβαμσα, μπροστά στον σεβάσμιο Ανουρούντα. Ο Ευλογημένος κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Και ο σεβάσμιος Ανουρούντα, αφού απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο, κάθισε στο πλάι. Στον σεβάσμιο Ανουρούντα
που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Καλώς, καλώς, Ανουρούντα! Καλώς πράγματι εσύ, Ανουρούντα, σκέφτηκες: 'αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που έχει πολλές επιθυμίες· αυτή η Διδασκαλία είναι για τον ικανοποιημένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον δυσαρεστημένο· αυτή η Διδασκαλία είναι για τον απομονωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την κοινωνική συναναστροφή· αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον οκνηρό· αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που έχει εφαρμοσμένη μνήμη, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον επιλήσμονα· αυτή η Διδασκαλία είναι για τον αυτοσυγκεντρωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο· αυτή η Διδασκαλία είναι για τον σοφό, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που στερείται σοφίας'. Γι' αυτό λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, να σκέφτεσαι και αυτόν τον όγδοο λογισμό του μεγάλου ανθρώπου: 'αυτή η Διδασκαλία είναι για αυτόν που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής, που τέρπεται στην απουσία της εμμονής· αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την εμμονή, που τέρπεται στην εμμονή'».
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, τότε εσύ, Ανουρούντα, όποτε επιθυμήσεις, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές, αποστασιοποιημένος από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, θα διαμένεις.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, τότε εσύ, Ανουρούντα, όποτε επιθυμήσεις, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αυτοσυγκέντρωση, θα διαμένεις.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, τότε εσύ, Ανουρούντα, όποτε επιθυμήσεις, με την απαλλαγή από την αγαλλίαση, θα παραμένεις με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, και θα βιώνεις σωματική ευτυχία, αυτό που οι ευγενείς περιγράφουν ως - 'αυτός που έχει αταραξία και μνήμη, που διαμένει στην ευτυχία', έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, θα διαμένεις.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, τότε εσύ, Ανουρούντα, όποτε επιθυμήσεις, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, θα διαμένεις.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, και θα αποκτάς κατά βούληση, θα αποκτάς χωρίς δυσκολία, θα αποκτάς χωρίς κόπο αυτές τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή, τότε σε σένα, Ανουρούντα, όπως ακριβώς ένα κουτί με υφάσματα ενός οικοδεσπότη ή του γιου ενός οικοδεσπότη είναι γεμάτο με υφάσματα διαφόρων χρωμάτων· ακριβώς έτσι ο χιτώνας από κουρέλια θα σου φαίνεται ευχάριστος, σε σένα που διαμένεις ικανοποιημένος, για την τέρψη, για την απουσία ταραχής, για την άνετη διαμονή, για την κάθοδο προς το Νιμπάνα.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, και θα αποκτάς κατά βούληση, θα αποκτάς χωρίς δυσκολία, θα αποκτάς χωρίς κόπο αυτές τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή, τότε σε σένα, Ανουρούντα, όπως ακριβώς το μαγειρεμένο ρύζι από καλό ρύζι ενός οικοδεσπότη ή του γιου ενός οικοδεσπότη, καθαρισμένο από τα μαύρα σπυριά, με πολλά καρυκεύματα και πολλά λαχανικά· ακριβώς έτσι το φαγητό από μπουκιές προσφερόμενης τροφής θα σου φαίνεται ευχάριστο, σε σένα που διαμένεις ικανοποιημένος, για την τέρψη, για την απουσία ταραχής, για την άνετη διαμονή, για την κάθοδο προς το Νιμπάνα.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, και θα αποκτάς κατά βούληση, θα αποκτάς χωρίς δυσκολία, θα αποκτάς χωρίς κόπο αυτές τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή, τότε σε σένα, Ανουρούντα, όπως ακριβώς το θολωτό δωμάτιο ενός οικοδεσπότη ή του γιου ενός οικοδεσπότη, επιχρισμένο εσωτερικά και εξωτερικά, προστατευμένο από τον άνεμο, με ασφαλισμένο σύρτη, με κλειστά παράθυρα· ακριβώς έτσι το κατάλυμα στη βάση ενός δένδρου θα σου φαίνεται ευχάριστο, σε σένα που διαμένεις ικανοποιημένος, για την τέρψη, για την απουσία ταραχής, για την άνετη διαμονή, για την κάθοδο προς το Νιμπάνα.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, και θα αποκτάς κατά βούληση, θα αποκτάς χωρίς δυσκολία, θα αποκτάς χωρίς κόπο αυτές τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή, τότε σε σένα, Ανουρούντα, όπως ακριβώς το ανάκλιντρο ενός οικοδεσπότη ή του γιου ενός οικοδεσπότη, στρωμένο με μαύρο μάλλινο κάλυμμα, στρωμένο με λευκό μάλλινο κάλυμμα, στρωμένο με ανθοφόρο μάλλινο κάλυμμα, με εξαίρετο κάλυμμα από δέρμα αντιλόπης, με σκέπαστρο από πάνω, με κόκκινα μαξιλάρια και στις δύο πλευρές· ακριβώς έτσι το κρεβάτι και το κάθισμα με κάλυψη από χόρτο θα σου φαίνεται ευχάριστο, σε σένα που διαμένεις ικανοποιημένος, για την τέρψη, για την απουσία ταραχής, για την άνετη διαμονή, για την κάθοδο προς το Νιμπάνα.
«Όταν λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, θα σκεφτείς αυτούς τους οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου, και θα αποκτάς κατά βούληση, θα αποκτάς χωρίς δυσκολία, θα αποκτάς χωρίς κόπο αυτές τις τέσσερις διαλογιστικές εκστάσεις σχετικές με τον ανώτερο νου, που αποτελούν ευχάριστη διαμονή στην παρούσα ζωή, τότε σε σένα, Ανουρούντα, όπως ακριβώς τα διάφορα φάρμακα ενός οικοδεσπότη ή του γιου ενός οικοδεσπότη, δηλαδή - βουτυρέλαιο, βούτυρο, λάδι, μέλι, μελάσα· ακριβώς έτσι το φάρμακο από ούρα θα σου φαίνεται ευχάριστο, σε σένα που διαμένεις ικανοποιημένος, για την τέρψη, για την απουσία ταραχής, για την άνετη διαμονή, για την κάθοδο προς το Νιμπάνα. Γι' αυτό λοιπόν εσύ, Ανουρούντα, να διαμείνεις και την επόμενη κατοικία της βροχερής εποχής ακριβώς εδώ στους Τσέτι, στο δασικό πάρκο Πατσινάβαμσα». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Ανουρούντα στον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού νουθέτησε τον σεβάσμιο Ανουρούντα με αυτή τη νουθεσία - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τους Τσέτι, από το δασικό πάρκο Πατσινάβαμσα και εμφανίστηκε στη χώρα των Μπάγκα, στο Σουσουμαραγκίρα, στο δάσος Μπεσακαλά, στο πάρκο των ελαφιών. Ο Ευλογημένος κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Θα σας διδάξω, μοναχοί, οκτώ λογισμούς του μεγάλου ανθρώπου· ακούστε το... κ.λπ... Και ποιοι, μοναχοί, είναι οι οκτώ λογισμοί του μεγάλου ανθρώπου; Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που έχει πολλές επιθυμίες· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον ικανοποιημένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον δυσαρεστημένο· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον απομονωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την κοινωνική συναναστροφή· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον οκνηρό· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που έχει εφαρμοσμένη μνήμη, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον επιλήσμονα· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον αυτοσυγκεντρωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον σοφό, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που στερείται σοφίας· αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής, που τέρπεται στην απουσία της εμμονής, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την εμμονή, που τέρπεται στην εμμονή».
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που έχει πολλές επιθυμίες», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός που έχει λίγες επιθυμίες δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες», που είναι ικανοποιημένος δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως ικανοποιημένο», που είναι απομονωμένος δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως απομονωμένο», που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα», που είναι μνήμων δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως μνήμονα», που είναι αυτοσυγκεντρωμένος δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως αυτοσυγκεντρωμένο», που είναι σοφός δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως σοφό», που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής δεν επιθυμεί «ας με γνωρίζουν ως αυτόν που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής». «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που έχει λίγες επιθυμίες, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που έχει πολλές επιθυμίες», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον ικανοποιημένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον δυσαρεστημένο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε· εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ικανοποιημένος με οποιαδήποτε αναγκαία είδη χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον ικανοποιημένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον δυσαρεστημένο», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον απομονωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την κοινωνική συναναστροφή», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε· εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, έναν μοναχό που διαμένει απομονωμένος πλησιάζουν μοναχοί, μοναχές, λαϊκοί ακόλουθοι, λαϊκές ακόλουθοι, βασιλείς, βασιλικοί υπουργοί, αιρετικοί και μαθητές αιρετικών. Εκεί ο μοναχός με συνείδηση επιρρεπή στην αποστασιοποίηση, κεκλιμένη προς την αποστασιοποίηση, με κλίση προς την αποστασιοποίηση, σταθερή στην αποστασιοποίηση, που ευχαριστιέται στην απάρνηση, στην πραγματικότητα κάνει μόνο ομιλία συνδεδεμένη με την αποχώρηση. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον απομονωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την κοινωνική συναναστροφή», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον οκνηρό», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε· εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα για την εγκατάλειψη των φαύλων νοητικών καταστάσεων και για την απόκτηση των καλών νοητικών καταστάσεων, με δύναμη, με σταθερή προσπάθεια, χωρίς να εγκαταλείπει το καθήκον στις καλές νοητικές καταστάσεις. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που καταβάλλει έντονη ενεργητικότητα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον οκνηρό», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον μνήμονα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον επιλήσμονα», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων, προικισμένος με ύψιστη μνήμη και σωφροσύνη, ενθυμούμενος και αναθυμούμενος ότι έγινε πριν από πολύ καιρό και ότι ειπώθηκε πριν από πολύ καιρό. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον μνήμονα, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον επιλήσμονα», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον αυτοσυγκεντρωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... εισέρχεται και παραμένει στην τέταρτη διαλογιστική έκσταση. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον αυτοσυγκεντρωμένο, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον μη-αυτοσυγκεντρωμένο», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον σοφό, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον άσοφο», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι σοφός, προικισμένος με σοφία που οδηγεί στην έγερση και την πάροδο, ευγενή, διεισδυτική, που οδηγεί στην πλήρη εξάλειψη της δυστυχίας. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για τον σοφό, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για τον άσοφο», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε.
«Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής, που τέρπεται στην απουσία της εμμονής, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την εμμονή, που τέρπεται στην εμμονή», έτσι λοιπόν αυτό ειπώθηκε. Εξαρτώμενο από τι αυτό ειπώθηκε; Εδώ, μοναχοί, η συνείδηση ενός μοναχού εισέρχεται στην παύση της εμμονής, γαληνεύει, σταθεροποιείται, απελευθερώνεται. «Αυτή η Διδασκαλία, μοναχοί, είναι για αυτόν που απολαμβάνει την απουσία της εμμονής, που τέρπεται στην απουσία της εμμονής, αυτή η Διδασκαλία δεν είναι για αυτόν που απολαμβάνει την εμμονή, που τέρπεται στην εμμονή», έτσι αυτό που ειπώθηκε, εξαρτώμενο από αυτό ειπώθηκε».
Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα παρέμεινε και την επόμενη κατοικία της βροχερής εποχής εκεί ακριβώς, στους Τσέτι, στο δασικό πάρκο Πατσινάβαμσα. Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα, μένοντας μόνος, αποτραβηγμένος, επιμελής, ενεργητικός, αποφασισμένος, σε σύντομο χρονικό διάστημα - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παρέμεινε. Γνώρισε άμεσα: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης». Και ο σεβάσμιος Ανουρούντα έγινε ένας από τους Άξιους. Τότε ο σεβάσμιος Ανουρούντα, έχοντας επιτύχει την Αξιότητα, εκείνη τη στιγμή είπε αυτούς τους στίχους:
με σώμα δημιουργημένο από τον νου, με υπερφυσική δύναμη πλησίασε.
ο Βούδας που χαίρεται στην απουσία εμμονής, δίδαξε την απουσία εμμονής.
οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί». Δέκατη.