4.
Η ομιλία για τον Άναντα
212.
Κάποτε ο σεβάσμιος Άναντα διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή, με τον σεβάσμιο Βανγκίσα ως συνοδό μοναχό.
Εκείνη την περίοδο στον σεβάσμιο Βανγκίσα είχε δημιουργηθεί δυσαρέσκεια, η λαγνεία κατέβαλλε τη συνείδησή του.
Τότε ο σεβάσμιος Βανγκίσα απευθύνθηκε στον σεβάσμιο Άναντα με στίχο:
καλώς, πες μου τη σβέση, από συμπόνια, Γκόταμα».
απόφευγε το σημάδι, το ελκυστικό που συνδέεται με πάθος.
σβήσε το μεγάλο πάθος, μη καίγεσαι ξανά και ξανά.
η μνήμη επί του σώματος ας είναι σε σένα, γίνε πλήρης αποστασιοποίησης.
τότε μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης της αλαζονείας, θα βαδίζεις γαλήνιος».