5.
Η ομιλία για τον Άναντα
37.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον Ευλογημένο.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Άναντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Αν, Άναντα, σε ρωτούσαν έτσι - "Ποιων φαινομένων, φίλε Άναντα, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή;" Έτσι ερωτηθείς εσύ, Άναντα, πώς θα απαντούσες;» «Αν, σεβάσμιε κύριε, με ρωτούσαν έτσι - "Ποιων φαινομένων, φίλε Άναντα, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή;" Έτσι ερωτηθείς εγώ, σεβάσμιε κύριε, έτσι θα απαντούσα - "Της ύλης, φίλε, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή. Στο αίσθημα... στην αντίληψη... των δραστηριοτήτων... της συνείδησης η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή. Αυτών των φαινομένων, φίλε, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή." Έτσι ερωτηθείς εγώ, σεβάσμιε κύριε, έτσι θα απαντούσα».
«Καλώς, καλώς, Άναντα! Της ύλης, Άναντα, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή. Στο αίσθημα... στην αντίληψη... των δραστηριοτήτων... της συνείδησης η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή. Αυτών των φαινομένων, Άναντα, η έγερση γίνεται γνωστή, η παρακμή γίνεται γνωστή, η μεταβολή κατά τη διάρκεια γίνεται γνωστή. Έτσι ερωτηθείς εσύ, Άναντα, έτσι θα απαντούσες». Πέμπτο.