9.
Η ομιλία για τον Άναντα
51.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πλησίασε τον σεβάσμιο Σαριπούττα·
αφού πλησίασε, χαιρέτησε τον σεβάσμιο Σαριπούττα.
Αφού ολοκλήρωσε την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον σεβάσμιο Σαριπούττα:
«Σε ποιο βαθμό άραγε, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός ακούει τη Διδασκαλία που δεν έχει ακούσει, και οι διδασκαλίες που έχει ακούσει δεν πηγαίνουν στη λησμοσύνη, και οι διδασκαλίες που είχε βιώσει προηγουμένως με τον νου του επανέρχονται, και συνειδητοποιεί αυτό που δεν είχε συνειδητοποιήσει;» «Ο σεβάσμιος Άναντα είναι πολυμαθής. Ας έρθει στον ίδιο τον σεβάσμιο Άναντα». «Τότε λοιπόν, φίλε Σαριπούττα, άκουσε, πρόσεχε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, φίλε», απάντησε ο σεβάσμιος Σαριπούττα στον σεβάσμιο Άναντα. Ο σεβάσμιος Άναντα είπε αυτό:
«Εδώ, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός εκμανθάνει τη Διδασκαλία - ομιλία, μικτό κείμενο, επεξήγηση, στίχους, εμπνευσμένο λόγο, ιτιβούτακα, τζάτακα, θαυμαστά φαινόμενα, βεντάλλα. Αυτός διδάσκει εκτενώς τη Διδασκαλία σε άλλους όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, διδάσκει εκτενώς τη Διδασκαλία σε άλλους όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, απαγγέλλει εκτενώς τη Διδασκαλία όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, αναλογίζεται, εξετάζει και παρατηρεί με τον νου τη Διδασκαλία όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει. Σε όποια κατοικία διαμένουν πρεσβύτεροι μοναχοί, πολυμαθείς, που έχουν κατακτήσει τις παραδόσεις, κάτοχοι της Διδασκαλίας, κάτοχοι της μοναστικής διαγωγής, κάτοχοι των πινάκων περιεχομένων, σε εκείνη την κατοικία περνά την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή. κατά καιρούς τους πλησιάζει και ρωτά και εξετάζει - 'Αυτό, σεβάσμιε κύριε, πώς είναι; Ποιο είναι το νόημα αυτού;' Αυτοί αποκαλύπτουν σε εκείνον τον σεβάσμιο το μη αποκαλυμμένο, ξεκαθαρίζουν το μη ξεκαθαρισμένο, και σε πολλά φαινόμενα που προκαλούν αβεβαιότητα απομακρύνουν την αβεβαιότητα. Σε αυτό το βαθμό, φίλε Σαριπούττα, ένας μοναχός ακούει τη Διδασκαλία που δεν έχει ακούσει, και οι διδασκαλίες που έχει ακούσει δεν πηγαίνουν στη λησμοσύνη, και οι διδασκαλίες που είχε βιώσει προηγουμένως με τον νου του επανέρχονται, και συνειδητοποιεί αυτό που δεν είχε συνειδητοποιήσει».
«Θαυμαστό, φίλε, εκπληκτικό, φίλε, πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό από τον σεβάσμιο Άναντα. Και εμείς θυμόμαστε τον σεβάσμιο Άναντα ως προικισμένο με αυτές τις έξι ιδιότητες. Ο σεβάσμιος Άναντα πράγματι εκμανθάνει τη Διδασκαλία - ομιλία, μικτό κείμενο, επεξήγηση, στίχους, εμπνευσμένο λόγο, ιτιβούτακα, τζάτακα, θαυμαστά φαινόμενα, βεντάλλα. Ο σεβάσμιος Άναντα διδάσκει εκτενώς τη Διδασκαλία σε άλλους όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, ο σεβάσμιος Άναντα διδάσκει εκτενώς τη Διδασκαλία σε άλλους όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, ο σεβάσμιος Άναντα απαγγέλλει εκτενώς τη Διδασκαλία όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει, ο σεβάσμιος Άναντα αναλογίζεται, εξετάζει και παρατηρεί με τον νου τη Διδασκαλία όπως την έχει ακούσει και όπως την έχει μάθει. Ο σεβάσμιος Άναντα σε όποια κατοικία διαμένουν πρεσβύτεροι μοναχοί, πολυμαθείς, που έχουν κατακτήσει τις παραδόσεις, κάτοχοι της Διδασκαλίας, κάτοχοι της μοναστικής διαγωγής, κάτοχοι των πινάκων περιεχομένων, σε εκείνη την κατοικία περνά την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή. Ο σεβάσμιος Άναντα κατά καιρούς τους πλησιάζει και ρωτά και εξετάζει - 'Αυτό, σεβάσμιε κύριε, πώς είναι; Ποιο είναι το νόημα αυτού;' Αυτοί αποκαλύπτουν στον σεβάσμιο Άναντα το μη αποκαλυμμένο, ξεκαθαρίζουν το μη ξεκαθαρισμένο, και σε πολλά φαινόμενα που προκαλούν αβεβαιότητα απομακρύνουν την αβεβαιότητα». Ένατη.