10.
Η ομιλία για το συνάθροισμα
90.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα τέσσερα άτομα στον κόσμο.
Ποιοι τέσσερις;
Ο ακλόνητος ασκητής, ο ασκητής λευκός λωτός, ο ασκητής λωτός, ο λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ακλόνητος ασκητής; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι ασκούμενος που δεν έχει φτάσει στον στόχο, διαμένει επιθυμώντας την ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ακλόνητος ασκητής.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασκητής λευκός λωτός; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός παραμένει παρατηρώντας την έγερση και την παρακμή στα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης - "Έτσι είναι η ύλη, έτσι είναι η προέλευση της ύλης, έτσι είναι η πάροδος της ύλης· έτσι είναι το αίσθημα... κ.λπ... έτσι είναι η αντίληψη... κ.λπ... έτσι είναι οι δραστηριότητες... κ.λπ... έτσι είναι η συνείδηση, έτσι είναι η προέλευση της συνείδησης, έτσι είναι η πάροδος της συνείδησης'· αλλά δεν διαμένει έχοντας βιώσει τις οκτώ απολυτρώσεις με το σώμα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασκητής λευκός λωτός.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασκητής λωτός; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός παραμένει παρατηρώντας την έγερση και την παρακμή στα πέντε συναθροίσματα της προσκόλλησης - "Έτσι είναι η ύλη, έτσι είναι η προέλευση της ύλης, έτσι είναι η πάροδος της ύλης· έτσι είναι το αίσθημα... κ.λπ... έτσι είναι η αντίληψη... κ.λπ... έτσι είναι οι δραστηριότητες... κ.λπ... έτσι είναι η συνείδηση, έτσι είναι η προέλευση της συνείδησης, έτσι είναι η πάροδος της συνείδησης'· και διαμένει έχοντας βιώσει τις οκτώ απολυτρώσεις με το σώμα. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένα άτομο είναι ασκητής λωτός.
«Και πώς, μοναχοί, ένα άτομο είναι λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός χρησιμοποιεί συχνά χιτώνα μόνο όταν του ζητηθεί, σπάνια χωρίς να του ζητηθεί... κ.λπ... για μένα ακριβώς, μοναχοί, κάποιος μιλώντας σωστά θα έλεγε 'λεπτοφυής ασκητής μεταξύ των ασκητών'. Αυτά, μοναχοί, είναι τα τέσσερα άτομα που υπάρχουν στον κόσμο». Δέκατη.