Jarāmaraṇasuttaṃ [SN 3.3, PTS 1.71]

3.

Η ομιλία για το γήρας και τον θάνατο

114. Προέλευση στη Σαβάττχι. Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στον Ευλογημένο: «Υπάρχει άραγε, σεβάσμιε κύριε, για αυτόν που γεννήθηκε κάτι άλλο εκτός από το γήρας και τον θάνατο;» «Δεν υπάρχει, μεγάλε βασιλιά, για αυτόν που γεννήθηκε κάτι άλλο εκτός από το γήρας και τον θάνατο. Ακόμη κι εκείνοι, μεγάλε βασιλιά, οι πλούσιοι της πολεμικής κάστας, εύποροι, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία, με άφθονο χρυσό και ασήμι, με άφθονα μέσα και περιουσιακά στοιχεία, με άφθονο πλούτο και σιτηρά, ακόμη και για αυτούς που γεννήθηκαν δεν υπάρχει κάτι άλλο εκτός από το γήρας και τον θάνατο. Ακόμη κι εκείνοι, μεγάλε βασιλιά, οι πλούσιοι βραχμάνοι... κ.λπ... οι πλούσιοι οικοδεσπότες, εύποροι, με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία, με άφθονο χρυσό και ασήμι, με άφθονα μέσα και περιουσιακά στοιχεία, με άφθονο πλούτο και σιτηρά, ακόμη και για αυτούς που γεννήθηκαν δεν υπάρχει κάτι άλλο εκτός από το γήρας και τον θάνατο. Ακόμη κι εκείνοι, μεγάλε βασιλιά, οι μοναχοί που είναι Άξιοι, που έχουν εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχουν ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχουν κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχουν αποθέσει το φορτίο, που έχουν επιτύχει τον δικό τους σκοπό, που έχουν εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένοι μέσω της τελικής γνώσης, αυτό το σώμα τους έχει τη φύση της κατάρρευσης, έχει τη φύση της απόθεσης». Αυτά είπε... κ.λπ...