3.
Η ομιλία για την εγκατάλειψη
251.
«Αυτά, μοναχοί, είναι τα τρία αισθήματα.
Ποια τρία;
Ευχάριστο αίσθημα, δυσάρεστο αίσθημα, ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα.
Στο ευχάριστο αίσθημα, μοναχοί, η υπολανθάνουσα τάση για πάθος πρέπει να εγκαταλειφθεί, στο δυσάρεστο αίσθημα η υπολανθάνουσα τάση για αποστροφή πρέπει να εγκαταλειφθεί, στο ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα η υπολανθάνουσα τάση για άγνοια πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Όταν λοιπόν, μοναχοί, σε έναν μοναχό στο ευχάριστο αίσθημα η υπολανθάνουσα τάση για πάθος έχει εγκαταλειφθεί, στο δυσάρεστο αίσθημα η υπολανθάνουσα τάση για αποστροφή έχει εγκαταλειφθεί, στο ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα η υπολανθάνουσα τάση για άγνοια έχει εγκαταλειφθεί, αυτός ονομάζεται, μοναχοί, μοναχός χωρίς υπολανθάνουσα τάση, που βλέπει σωστά, έκοψε την επιθυμία, απέρριψε τους νοητικούς δεσμούς, μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης της αλαζονείας έθεσε τέλος στον πόνο».
σε αυτόν υπάρχει η υπολανθάνουσα τάση για πάθος, σε αυτόν που δεν βλέπει τη διαφυγή.
σε αυτόν υπάρχει η υπολανθάνουσα τάση για αποστροφή, σε αυτόν που δεν βλέπει τη διαφυγή.
και αυτό αν απολαμβάνει, δεν απελευθερώνεται από τον πόνο.
τότε αυτός ο σοφός κατανοεί πλήρως όλα τα αισθήματα.
με την κατάρρευση του σώματος, εδραιωμένος στη Διδασκαλία, ο γνώστης δεν υπόκειται σε χαρακτηρισμό». Τρίτη.