1.
Η ομιλία για την Αλαβίκα
162.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε η μοναχή Αλαβικά, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες της, μπήκε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή.
Αφού περπάτησε στη Σαβάτθι για προσφερόμενη τροφή, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, κατευθύνθηκε προς το Άντχαβανα αναζητώντας απομόνωση.
Τότε ο Μάρα ο Κακός, θέλοντας να προκαλέσει στη μοναχή Αλαβικά φόβο, τρόμο και ανατριχίλα, θέλοντας να την απομακρύνει από την απομόνωση, πλησίασε τη μοναχή Αλαβικά·
αφού πλησίασε, απευθύνθηκε στη μοναχή Αλαβικά με στίχο:
Απόλαυσε τις ηδονικές τέρψεις, μη γίνεις αυτή που μετανιώνει αργότερα».
Τότε στη μοναχή Αλαβικά ήρθε αυτή η σκέψη: «Ποιος άραγε είναι αυτός, άνθρωπος ή πνεύμα, που λέει τον στίχο;» Τότε στη μοναχή Αλαβικά ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτός είναι ο Μάρα ο Κακός, που θέλοντας να μου προκαλέσει φόβο, τρόμο και ανατριχίλα, θέλοντας να με απομακρύνει από την απομόνωση, λέει τον στίχο». Τότε η μοναχή Αλαβικά, γνωρίζοντας «αυτός είναι ο Μάρα ο Κακός», απάντησε στον Μάρα τον Κακό με στίχους:
Φίλε των απρόσεκτων, Κακέ, εσύ δεν γνωρίζεις εκείνη την κατάσταση.
Αυτό που εσύ αποκαλείς ηδονική τέρψη, αυτό έγινε δυσαρέσκεια για μένα».
Τότε ο Μάρα ο Κακός, «με γνωρίζει η μοναχή Αλαβικά», δυστυχισμένος και καταθλιμμένος εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.