10.
Η ομιλία στο Κιτάγκιρι
174.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος περιπλανιόταν στους Κασί με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Εγώ, μοναχοί, τρώω πέρα από το νυχτερινό γεύμα.
Τρώγοντας όμως, μοναχοί, πέρα από το νυχτερινό γεύμα, αντιλαμβάνομαι λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή.
Ελάτε και εσείς, μοναχοί, τρώτε πέρα από το νυχτερινό γεύμα.
Τρώγοντας όμως, μοναχοί, και εσείς πέρα από το νυχτερινό γεύμα, θα αντιληφθείτε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Τότε ο Ευλογημένος, περιπλανώμενος σταδιακά στους Κασί, έφτασε σε μια κωμόπολη των Κασί ονόματι Κιτάγκιρι.
Εκεί ο Ευλογημένος διέμενε στο Κιτάγκιρι, μια κωμόπολη των Κασί.
175.
Εκείνη την περίοδο οι μοναχοί ονόματι Ασσατζι και Πουνάμπασου ήταν κάτοικοι στο Κιτάγκιρι.
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου·
αφού πλησίασαν, είπαν στους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου:
«Ο Ευλογημένος, φίλοι, τρώει πέρα από το νυχτερινό γεύμα, και η κοινότητα μοναχών επίσης.
Τρώγοντας όμως, φίλοι, πέρα από το νυχτερινό γεύμα, αντιλαμβάνονται λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή.
Ελάτε και εσείς, φίλοι, τρώτε πέρα από το νυχτερινό γεύμα.
Τρώγοντας όμως, φίλοι, και εσείς πέρα από το νυχτερινό γεύμα, θα αντιληφθείτε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου είπαν σε εκείνους τους μοναχούς:
«Εμείς, φίλοι, τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα.
Εμείς τρώγοντας το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή.
Γιατί εμείς να εγκαταλείψουμε το ορατό εδώ και τώρα και να κυνηγήσουμε το μελλοντικό;
Εμείς θα τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα».
Όταν εκείνοι οι μοναχοί δεν μπόρεσαν να πείσουν τους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου, τότε πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον Ευλογημένο: «Εδώ εμείς, σεβάσμιε κύριε, πήγαμε εκεί όπου ήταν οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου· αφού πλησιάσαμε, είπαμε στους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου: 'Ο Ευλογημένος, φίλοι, τρώει πέρα από το νυχτερινό γεύμα, και η κοινότητα μοναχών επίσης· τρώγοντας όμως, φίλοι, πέρα από το νυχτερινό γεύμα, αντιλαμβάνονται λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή. Ελάτε και εσείς, φίλοι, τρώτε πέρα από το νυχτερινό γεύμα. Τρώγοντας όμως, φίλοι, και εσείς πέρα από το νυχτερινό γεύμα, θα αντιληφθείτε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή'. Όταν αυτό ειπώθηκε, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου μας είπαν: 'Εμείς, φίλοι, τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα. Εμείς τρώγοντας το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή. Γιατί εμείς να εγκαταλείψουμε το ορατό εδώ και τώρα και να κυνηγήσουμε το μελλοντικό; Εμείς θα τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα'. Όταν εμείς, σεβάσμιε κύριε, δεν μπορέσαμε να πείσουμε τους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου, τότε αναφέρουμε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο».
176.
Τότε ο Ευλογημένος απευθύνθηκε σε κάποιον μοναχό:
«Έλα εσύ, μοναχέ, εκ μέρους μου απευθύνσου στους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου:
'Ο Διδάσκαλος καλεί τους σεβάσμιους'».
«Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε εκείνος ο μοναχός στον Ευλογημένο και πήγε εκεί όπου ήταν οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου·
αφού πλησίασε, είπε στους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου:
«Ο Διδάσκαλος καλεί τους σεβάσμιους».
«Ναι, φίλε», απάντησαν οι μοναχοί Ασσατζι και Πουνάμπασου σε εκείνον τον μοναχό και πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι.
Στους μοναχούς Ασσατζι και Πουνάμπασου που κάθονταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Είναι αλήθεια λοιπόν, μοναχοί, ότι αρκετοί μοναχοί σας πλησίασαν και είπαν αυτό:
'Ο Ευλογημένος, φίλοι, τρώει πέρα από το νυχτερινό γεύμα, και η κοινότητα μοναχών επίσης.
Τρώγοντας όμως, φίλοι, πέρα από το νυχτερινό γεύμα, αντιλαμβάνονται λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή.
Ελάτε και εσείς, φίλοι, τρώτε πέρα από το νυχτερινό γεύμα.
Τρώγοντας όμως, φίλοι, και εσείς πέρα από το νυχτερινό γεύμα, θα αντιληφθείτε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή'.
Όταν αυτό ειπώθηκε λοιπόν, μοναχοί, εσείς είπατε σε εκείνους τους μοναχούς έτσι:
'Εμείς όμως, φίλοι, τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα.
Εμείς τρώγοντας το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε λίγη ασθένεια και λίγη αδιαθεσία και ελαφρύ σήκωμα και δύναμη και άνετη διαμονή.
Γιατί εμείς να εγκαταλείψουμε το ορατό εδώ και τώρα και να κυνηγήσουμε το μελλοντικό;
Εμείς θα τρώμε το βράδυ και το πρωί και την ημέρα σε ακατάλληλη ώρα'»;
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
177.
«Μήπως εσείς, μοναχοί, γνωρίζετε τη Διδασκαλία που έχω διδάξει έτσι: ό,τι κι αν βιώνει αυτός ο άνδρας, είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις του παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Δεν γνωρίζετε λοιπόν εσείς, μοναχοί, τη Διδασκαλία που έχω διδάξει έτσι: εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν· εδώ όμως σε κάποιον άλλον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται· εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν· εδώ όμως σε κάποιον άλλον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται· εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν· εδώ όμως σε κάποιον άλλον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται;»
«Ναι, σεβάσμιε κύριε».
178.
«Καλώς, μοναχοί!
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', γι' αυτό λέω 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα'.
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', γι' αυτό λέω 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους ευχάριστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'.
179.
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', γι' αυτό λέω 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα'.
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', γι' αυτό λέω 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους δυσάρεστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'.
180.
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις αυξάνονται και οι καλές νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν', γι' αυτό λέω 'εγκαταλείψτε τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα'».
Αν αυτό, μοναχοί, δεν είχε γνωστεί από εμένα, δεν είχε ιδωθεί, δεν είχε αντιληφθεί, δεν είχε πραγματωθεί, δεν είχε αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', έτσι εγώ μη γνωρίζοντας θα έλεγα 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'·
θα ήταν άραγε αυτό πρέπον για μένα, μοναχοί;»
«Όχι, Σεβάσμιε Κύριε».
«Επειδή όμως αυτό, μοναχοί, έχει γνωστεί από εμένα, έχει ιδωθεί, έχει αντιληφθεί, έχει πραγματωθεί, έχει αγγιχθεί με τη σοφία -
'εδώ σε κάποιον, όταν βιώνει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, οι φαύλες νοητικές καταστάσεις παρακμάζουν και οι καλές νοητικές καταστάσεις αυξάνονται', γι' αυτό λέω 'έχοντας επιτύχει τέτοιου είδους ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα, παραμείνετε σε αυτό'.
181.
«Δεν λέω, μοναχοί, σε όλους τους μοναχούς 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'·
ούτε όμως λέω, μοναχοί, σε όλους τους μοναχούς 'δεν πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
Εκείνοι, μοναχοί, οι μοναχοί που είναι Άξιοι, που έχουν εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχουν ολοκληρώσει την άγια ζωή, που έχουν κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει, που έχουν αποθέσει το φορτίο, που έχουν επιτύχει τον δικό τους σκοπό, που έχουν εξαλείψει πλήρως τους δεσμούς του γίγνεσθαι, πλήρως απελευθερωμένοι μέσω της τελικής γνώσης, σε τέτοιους μοναχούς, μοναχοί, λέω 'δεν πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
Για ποιο λόγο;
Έχει γίνει από αυτούς με επιμέλεια.
Αυτοί είναι ανίκανοι να αμελήσουν.
Και εκείνοι, μοναχοί, οι μοναχοί που ασκούνται, που δεν έχουν φτάσει στον στόχο, που διαμένουν επιθυμώντας την ανυπέρβλητη ελευθερία από τις δεσμεύσεις, σε τέτοιους μοναχούς, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
Για ποιο λόγο;
Ίσως αυτοί οι σεβάσμιοι, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενοι καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες -
για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο -
τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας οι ίδιοι κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνουν!
Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτούς τους μοναχούς, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
182.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτά τα επτά άτομα στον κόσμο.
Ποια είναι τα επτά;
Ο απελευθερωμένος και από τις δύο πλευρές, ο απελευθερωμένος μέσω της σοφίας, ο μάρτυρας του σώματος, ο έχων επιτύχει την ορθή άποψη, ο απελευθερωμένος διά της πίστης, ο ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία, ο ακόλουθος βασιζόμενος στη πίστη.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο απελευθερωμένο και από τις δύο πλευρές; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο, εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, έχοντας τις βιώσει με το σώμα, διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, οι νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο απελευθερωμένο και από τις δύο πλευρές. Για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'δεν πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Έχει γίνει από αυτόν με επιμέλεια. Αυτός είναι ανίκανος να αμελήσει.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο απελευθερωμένο μέσω της σοφίας; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο, εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, δεν τις έχει βιώσει με το σώμα και δεν διαμένει σε αυτές, αλλά έχοντας δει με τη σοφία, οι νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο απελευθερωμένο μέσω της σοφίας. Και για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'δεν πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Έχει γίνει από αυτόν με επιμέλεια. Αυτός είναι ανίκανος να αμελήσει.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο μάρτυρας του σώματος; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο, εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, έχοντας τις βιώσει με το σώμα, διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, ορισμένες νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο μάρτυρας του σώματος. Για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνει! Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο έχων επιτύχει την ορθή άποψη; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο, εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, δεν τις έχει βιώσει με το σώμα και δεν διαμένει σε αυτές, αλλά έχοντας δει με τη σοφία, ορισμένες νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί, και οι διδασκαλίες που διακηρύχθηκαν από τον Ταθάγκατα έχουν ιδωθεί καλά με τη σοφία και έχουν εφαρμοστεί καλά. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο έχων επιτύχει την ορθή άποψη. Και για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνει! Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν βιώνει με το σώμα εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, και δεν διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, ορισμένες νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί, και η πίστη του στον Τατχάγκατα είναι εδραιωμένη, ριζωμένη, σταθερή. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που είναι απελευθερωμένος διά της πίστης. Και για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνει! Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν βιώνει με το σώμα εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, και δεν διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, ορισμένες νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί, και οι διδασκαλίες που διακηρύχθηκαν από τον Τατχάγκατα επιδέχονται περισυλλογή σε κάποιο βαθμό με τη σοφία, και επίσης αυτός έχει αυτές τις νοητικές καταστάσεις, δηλαδή - η ικανότητα της πίστης, η ικανότητα της ενεργητικότητας, η ικανότητα της μνήμης, η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, η ικανότητα της σοφίας. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία. Και για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνει! Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το άτομο που είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη πίστη; Εδώ, μοναχοί, κάποιο άτομο δεν βιώνει με το σώμα εκείνες τις ήρεμες απολυτρώσεις που υπερβαίνουν την ύλη, τις άυλες, και δεν διαμένει, και έχοντας δει με τη σοφία, ορισμένες νοητικές διαφθορές του έχουν εξαλειφθεί, και έχει απλώς πίστη στον Τατχάγκατα, απλώς αγάπη, και επίσης αυτός έχει αυτές τις νοητικές καταστάσεις, δηλαδή - η ικανότητα της πίστης, η ικανότητα της ενεργητικότητας, η ικανότητα της μνήμης, η ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης, η ικανότητα της σοφίας. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, το άτομο που είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη πίστη. Και για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'. Για ποιο λόγο; Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, να παραμείνει! Βλέποντας αυτόν τον καρπό της επιμέλειας για αυτόν τον μοναχό, μοναχοί, λέω 'πρέπει να γίνει με επιμέλεια'.
183.
«Δεν λέω, μοναχοί, ότι η τελική απελευθερωτική γνώση επιτυγχάνεται αμέσως από την αρχή·
αλλά, μοναχοί, η τελική απελευθερωτική γνώση επιτυγχάνεται μέσω σταδιακής εξάσκησης, σταδιακής λειτουργίας, σταδιακής πρακτικής.
Και πώς, μοναχοί, η τελική απελευθερωτική γνώση επιτυγχάνεται μέσω σταδιακής εξάσκησης, σταδιακής λειτουργίας, σταδιακής πρακτικής;
Εδώ, μοναχοί, κάποιος στον οποίο έχει γεννηθεί πίστη πλησιάζει, πλησιάζοντας υπηρετεί, υπηρετώντας δίνει το αυτί του, αυτός που έχει δώσει το αυτί του ακούει τη Διδασκαλία, αφού ακούσει διατηρεί τη Διδασκαλία, εξετάζει το νόημα των διδασκαλιών που διατήρησε, σε αυτόν που εξετάζει το νόημα οι διδασκαλίες επιδέχονται περισυλλογή, όταν υπάρχει αποδοχή της περισυλλογής στη Διδασκαλία γεννιέται θέληση, σε αυτόν που έχει γεννηθεί θέληση καταβάλλει προσπάθεια, αφού καταβάλει προσπάθεια κρίνει, αφού κρίνει αγωνίζεται, όντας αποφασισμένος με το σώμα πραγματοποιεί την υπέρτατη αλήθεια, και με τη σοφία τη διαπερνά και τη βλέπει.
Αυτή λοιπόν, μοναχοί, η πίστη δεν υπήρχε·
αυτό λοιπόν, μοναχοί, το πλησίασμα δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η υπηρεσία δεν υπήρχε·
αυτό λοιπόν, μοναχοί, το αφούγκρασμα δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η ακοή της Διδασκαλίας δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η διατήρηση της Διδασκαλίας δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η εξέταση του νοήματος δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η αποδοχή της περισυλλογής στη Διδασκαλία δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η θέληση δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η προσπάθεια δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η κριτική εξέταση δεν υπήρχε·
αυτή λοιπόν, μοναχοί, η επίμονη προσπάθεια δεν υπήρχε.
Έχετε παρεκκλίνει, μοναχοί, έχετε ασκηθεί λανθασμένα, μοναχοί.
Πόσο μακριά έχουν απομακρυνθεί αυτοί οι ανόητοι άνθρωποι, μοναχοί, από αυτή τη Διδασκαλία και διαγωγή.
184.
«Υπάρχει, μοναχοί, μια δήλωση τεσσάρων όρων, την οποία όταν απαγγελθεί ένας νοήμων άνθρωπος σε σύντομο χρόνο θα κατανοήσει το νόημα με σοφία.
Θα σας την απαγγείλω, μοναχοί, θα την κατανοήσετε από εμένα;»
«Ποιοι είμαστε εμείς, σεβάσμιε κύριε, και ποιοι είναι αυτοί που κατανοούν τη Διδασκαλία;»
Ακόμη και εκείνος, μοναχοί, ο Διδάσκαλος που δίνει βαρύτητα στα υλικά κέρδη, που είναι κληρονόμος υλικών κερδών, που ζει συνδεδεμένος με τα υλικά κέρδη, σε αυτόν συνήθως τέτοιου είδους παζάρεμα δεν ισχύει -
«αν ήταν έτσι για μας τότε θα το κάναμε, αν δεν ήταν έτσι για μας δεν θα το κάναμε», πόσο μάλλον, μοναχοί, όταν ο Τατχάγκατα ζει εντελώς αποσυνδεδεμένος από τα υλικά κέρδη.
Για τον πιστό, μοναχοί, μαθητή που ακολουθεί βυθισμένος στη διδαχή του Δασκάλου, αυτή είναι η φυσική συμπεριφορά -
«ο Διδάσκαλος είναι ο Ευλογημένος, εγώ είμαι μαθητής·
ο Ευλογημένος γνωρίζει, εγώ δεν γνωρίζω».
Για τον πιστό, μοναχοί, μαθητή που ακολουθεί βυθισμένος στη διδαχή του Δασκάλου, η διδαχή του Δασκάλου γίνεται ριζωμένη και θρεπτική.
Για τον πιστό, μοναχοί, μαθητή που ακολουθεί βυθισμένος στη διδαχή του Δασκάλου, αυτή είναι η φυσική συμπεριφορά -
«ας απομείνει μόνο δέρμα και τένοντες και οστά, ας ξεραθεί στο σώμα η σάρκα και το αίμα, αυτό που πρέπει να επιτευχθεί με ανδρική δύναμη, με ανδρική ενεργητικότητα, με ανδρική προσπάθεια, χωρίς να το επιτύχω δεν θα υπάρξει σταμάτημα της ενεργητικότητας».
Για τον πιστό, μοναχοί, μαθητή που ακολουθεί βυθισμένος στη διδαχή του Δασκάλου, ένα από δύο αποτελέσματα αναμένεται -
η τελική απελευθερωτική γνώση στην παρούσα ζωή· ή, αν υπάρχει υπόλειμμα προσκόλλησης, η μη-επιστροφή».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Οι μοναχοί, ευχαριστημένοι, αγαλλίασαν με τα λόγια του Ευλογημένου.
Τέλος της ομιλίας Κιτάγκιρι, δέκατη.